اوپن آمریکا ۲۰۲۶ از یکشنبه ۸ شهریور آغاز میشود؛ گرنداسلمی که غیبت یانیک سینر، بازگشت پرابهام کارلوس آلکاراس، مأموریت تاریخی نواک جوکوویچ و تعدد مدعیان بخش زنان، آن را به یکی از غیر قابل پیشبینیترین دورههای سالهای اخیر تبدیل کرده است.
تنیسفا – آخرین گرنداسلم فصل همیشه چیزی بیشتر از یک تورنمنت تنیس بوده. شبهای طولانی آرتور اش، رطوبت نیویورک، تماشاگرانی که به سادگی ساکت نمیشوند و مسابقاتی که گاهی تا دل شب ادامه پیدا میکنند، اوپن آمریکا را به آزمونی متفاوت تبدیل کردهاند.
صدوچهلوششمین دوره رقابتها هم چند مولفه غیر عادی دارد: مرد شماره یک جهان اصلاً در مسابقات نیست، مدافع عنوان قهرمانی مردان بعد از حدود پنج ماه دوری از رقابت برمیگردد و در بخش زنان حداقل پنج یا شش بازیکن را میتوان مدعی جدی قهرمانی دانست.
از سوی دیگر فصل ۲۰۲۶ تا اینجا شش قهرمان متفاوت در شش جدول انفرادی سه گرنداسلم نخست داشته است: کارلوس آلکاراس و النا ریباکینا در استرالیا، الکساندر زورف و میرا آندریوا در رولان گاروس و یانیک سینر و لیندا نوسکووا در ویمبلدون. اگر نیویورک هم دو قهرمان تازه معرفی کند، برای نخستین بار از سال ۲۰۱۴ هر هشت جام انفرادی گرنداسلمهای یک فصل به هشت بازیکن متفاوت خواهد رسید.
در جدول مردان، بیش از هر نامی یک غایب بزرگ جلب توجه میکند. یانیک سینر، مرد شماره یک جهان و قهرمان ویمبلدون به علت آسیب زانوی راست از اوپن آمریکا کنار کشید. سینر در سال ۲۰۲۶ تا زمان مصدومیت رکورد فوقالعاده ۴۴ برد و تنها سه شکست داشت و در ایندین ولز، مایمی، مونته کارلو، مادرید، رم و ویمبلدون قهرمان شده بود. او قهرمان اوپن آمریکا ۲۰۲۴ و فینالیست ۲۰۲۵ هم بود؛ بنابراین حذفش صرفاً غیبت یک بازیکن بزرگ نیست، بلکه حذف یکی از دو معیار اصلی قدرت در تنیس مردان امروز است.
نتیجه مستقیم این غیبت، تبدیل شدن الکساندر زورف به سید یک مسابقات است. قهرمان رولان گاروس و فینالیست ویمبلدون ۲۰۲۶ حالا شاید از نظر آمادگی مطمئنترین گزینه میان سه مدعی اصلی باشد. برخلاف آلکاراس، ماهها از مسابقه دور نبوده و برخلاف جوکوویچ نیز مسئله آمادگی جسمانی را در ۳۹ سالگی ندارد. ضمن اینکه قرعه هم به او لبخند زده: تمام پنج مردی که سابقه قهرمانی اوپن آمریکا دارند در نیمه دیگر جدول قرار گرفتهاند. اگر سیدها پیش بروند، زورف در یکچهارم نهایی با الکس د مینور روبهرو خواهد شد.
اما کارلوس آلکاراس مرد سوم تنیس جهان همچنان بازیکنی است که سقف تواناییاش تقریباً از همه بالاتر به نظر میرسد. قهرمان اوپن آمریکا ۲۰۲۵ و اوپن استرالیا ۲۰۲۶، پس از مصدومیت مچ دست از ماه آوریل هیچ مسابقه انفرادی رسمی نداشته است. آسیب او باعث شد رولان گاروس، ویمبلدون و بخش اعظم مسابقات هارد کورت آمریکای شمالی را از دست بدهد. بازگشت او همین هفته و در دوبل مختلط اوپن آمریکا در کنار سرنا ویلیامز اتفاق افتاد.
این یعنی درباره آلکاراس یک دوگانگی عجیب وجود دارد: اگر بدنش اجازه دهد و طی دو سه دور ابتدایی ریتم مسابقه پیدا کند، احتمالاً خطرناکترین بازیکن جدول خواهد بود؛ اما هیچکس نمیداند بدنی که پنج ماه مسابقه پنج سته ندیده، در هفته دوم گرنداسلم چه واکنشی نشان خواهد داد. تازه قرعه نیز چندان مهربان نیست. رومن سافیولین، حریف دور اول او، سابقه شکست دادن آلکاراس را دارد و در ادامه نیز بن شلتون میتواند در یکچهارم نهایی و جوکوویچ در نیمهنهایی منتظر اسپانیایی باشد.
و بعد به نواک جوکوویچ میرسیم؛ جایی که دیگر تحلیل صرفاً فنی نیست و پای تاریخ وسط میآید. جوکوویچ ۳۹ ساله به دنبال بیستوپنجمین قهرمانی گرنداسلم انفرادی است؛ جامی که او را از رکورد ۲۴ قهرمانی عبور میدهد. آخرین قهرمانی گرنداسلم او اتفاقاً در همین نیویورک و در سال ۲۰۲۳ رقم خورد.
او در سال ۲۰۲۶ به فینال اوپن استرالیا و نیمهنهایی ویمبلدون رسیده و هنوز ثابت کرده در مسابقات بزرگ میتواند تا روزهای پایانی باقی بماند.
شانس جوکوویچ با غیبت سینر به شکل محسوسی بیشتر شده، اما مسیرش ساده نیست. طبق چینش سیدها، دنیل مدودف میتواند در یکچهارم نهایی و آلکاراس در نیمهنهایی مقابل او قرار بگیرند. سوال اصلی دیگر توانایی بردن یک مسابقه بزرگ نیست؛ سوال این است که بدن جوکوویچ در فاصله دو هفته و پس از چند مسابقه سه، چهار یا پنجسته چه میزان انرژی برای آخر هفته پایانی حفظ خواهد کرد.
بعد از این سه نفر، بن شلتون جدیترین گزینه برای بر هم زدن نظم بزرگان است. شلتون برای دومین سال متوالی قهرمان مسترز کانادا شده و با اعتمادبهنفس بالا به نیویورک رسیده؛ شهری که در سال ۲۰۲۳ در آن تا نیمهنهایی پیش رفت. با این حال قرعه او پر از مانع است: تالون خریکسپور در دور اول، احتمالاً هوبرت هورکاچ در دور دوم، آرتور فیس و ییری لهچکا در سمت او هستند و در نهایت احتمال رویارویی با آلکاراس در یکچهارم نهایی.
آرتور فیلس هم پس از قهرمانی مسترز سینسیناتی یکی از خطرناکترین مدعیان رده دوم است. تیلور فریتس قهرمان واشنگتن و فینالیست اوپن آمریکا ۲۰۲۴، فرانسس تیافو فینالیست تازه سینسیناتی، فلیکس اوژه-الیاسیم، فلاویو کوبولی و البته قهرمان ۲۰۲۱ یعنی دنیل مدودف را نیز نمیتوان کنار گذاشت. تابستان هارد کورت مردان آمریکایی به ویژه درخشان بوده و رویای پایان دادن به انتظار آمریکا برای یک قهرمان مرد گرنداسلم ، انتظاری که از قهرمانی اندی رادیک در اوپن آمریکا ۲۰۰۳ ادامه دارد، شاید امسال کمی واقعیتر از همیشه باشد.
در زیر مسیر چهار سید نخست رقابتها را مشاهده میکنید:
| سید | دور اول | دور دوم | دور سوم | یکهشتم نهایی | یکچهارم نهایی | نیمهنهایی | فینال |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱. الکساندر زورف | لورنزو سونهگو | کوئنتین آلیس | الکسی پاپیرین / الخاندرو تابیلو (۲۵) | لورنزو موزتی (۱۳) | الکس د مینور (۶) / رافائل خودار (۱۲) | فلیکس اوژه-الیاسیم (۳) / فلاویو کوبولی (۵) | کارلوس آلکاراس (۲) / نواک جوکوویچ (۴) |
| ۲. کارلوس آلکاراس | رومن سافیولین | ژایم فاریا / جنسون بروکسبی | متئو آرنالدی (۳۰) | الکساندر بوبلیک (۱۵) / تامی پال (۲۰) | بن شلتون (۸) / آرتور فیس (۱۰) | نواک جوکوویچ (۴) / دنیل مدودف (۷) | الکساندر زورف (۱) / فلیکس اوژه-الیاسیم (۳) |
| ۳. فلیکس اوژه-الیاسیم | رینکی هیجیکاتا | رومن بوروچاگا / کارن خاچانوف | ایگناسیو بوسه (۳۲) | یاکوب منسیک (۱۷) / لرنر تین (۱۴) | فلاویو کوبولی (۵) / تیلور فریتس (۹) | الکساندر زورف (۱) / الکس د مینور (۶) | کارلوس آلکاراس (۲) / نواک جوکوویچ (۴) |
| ۴. نواک جوکوویچ | ماریانو ناوونه | متئو برتینی / استن واورینکا | توماس مارتین اچوری (۲۷) / ویت کوپریوا | برندن ناکاشیما (۱۶) / آندری روبلف (۲۳) | دنیل مدودف (۷) / فرانسیس تیافو (۱۱) | کارلوس آلکاراس (۲) / بن شلتون (۸) | الکساندر زورف (۱) / فلیکس اوژه-الیاسیم (۳) |
یکچهارم نهایی احتمالی در صورت صعود سیدها به صورت زیر است:
زورف–د مینور
اوژه-الیاسیم–کوبولی
مدودف–جوکوویچ
شلتون–آلکاراس
اگر جدول مردان با غیبت سینر کمی دگرگون شده، جدول زنان از ابتدا هم غیر قابل پیشبینی بود. آرینا سابالنکا همچنان زن شماره یک جهان و مدافع دو دوره متوالی قهرمانی است و میتواند اولین زنی پس از سرنا ویلیامز در سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ باشد که سه بار پیاپی اوپن آمریکا را فتح میکند. سابالنکا همچنین اوایل فصل قهرمان ایندین ولز و میامی شد. با این حال فرم ماههای اخیرش به اندازه شروع فصل مقتدرانه نبوده و همین باعث شده فاصله او با تعقیبکنندگان از نظر شانس قهرمانی بسیار کمتر شود.
سبک تهاجمی و سرویس سنگین سابالنکا همچنان کاملاً مناسب زمینهای سریع نیویورک است، اما قرعه سادهای هم ندارد. او در دور اول با کامیلا اوسوریو بازی میکند و اگر سیدها پیش بروند، قهرمان ویمبلدون یعنی لیندا نوسکووا حریف یکچهارم نهایی او خواهد بود. برای سابالنکا، مسئله اصلی بیش از آنکه توانایی تنیسی باشد، بازسازی ثباتی است که در دو قهرمانی قبلی نیویورک داشت.
در سوی دیگر، کوکو گاف زن شماره چهار تنیس جهان شاید اصلیترین مدعی باشد. قهرمان اوپن آمریکا ۲۰۲۳ درست پیش از سفر به نیویورک، در فینال سینسیناتی جسیکا پگولا را ۶-۲ و ۶-۴ شکست داد و دومین قهرمانی دورانش در این تورنمنت را ثبت کرد. بهبود سرویس و اعتماد به نفس او در هفتههای اخیر محسوس بوده و داشتن حمایت تماشاگر آمریکایی هم در فلاشینگ مدوز مزیت کمی نیست.
مشکل گاف شاید تراکم بازیکناتن خوب در نیمه خودش از جدول است. میرا آندریوا، قهرمان ۱۹ ساله رولان گاروس در همان یکچهارم حضور دارد و این دو طبق سیدبندی میتوانند در یکچهارم نهایی به هم برسند. آماندا انیسیمووا، فینالیست سال گذشته، ایوا یوویچ و الکساندرا ایالا هم در همان طرف قرار دارند. ایالا نیز یکی از پدیدههای تابستان بوده؛ او در واشنگتن با شکست بازیکنانی چون پگولا، اسویتولینا و نائومی اوساکا نخستین عنوان حرفهای خود را جشن گرفت.
ایگا اشویانتک هم دقیقاً در زمانی مناسب نشانههای بازگشت به بهترین فرم خود را نشان داده است. او در تورانتو با شکست ریباکینا قهرمان شد؛ نخستین عنوانش در سال ۲۰۲۶. اشویانتک که قهرمان اوپن آمریکا ۲۰۲۲ است، اکنون سید هشت مسابقات محسوب میشود؛ رتبهای که باعث شده خیلی زودتر از معمول به یک مدعی بزرگ برخورد کند. اگر سیدها پیشروی کنند، حریف او در یکچهارم نهایی ریباکینا خواهد بود.
النا ریباکینا با قهرمانی اوپن اوپن سال را درخشان شروع کرد و اکنون نفر دوم جهان است، اما یک مشکل جسمانی در ناحیه پا و نتایج نهچندان مطمئن اخیر، درباره آمادگیاش علامت سؤال ایجاد کرده است.
ضمن اینکه مسیر او شاید سختترین بخش جدول زنان باشد: نائومی اوساکا، اشویانتک و مدیسن کیز همگی در همان یکچهارم جدول قرار گرفتهاند. ریباکینا حتی این فرصت را دارد که با رسیدن به نیمهنهایی، صدر ردهبندی جهان را برای خود تضمین کند.
نامی که شاید کمتر از حد لازم دربارهاش صحبت میشود جسیکا پگولا است. او فینالیست اوپن آمریکا ۲۰۲۴ بود، امسال در اوپن استرالیا به نیمهنهایی رسید، در دبی و چارلستون قهرمان شد و پیش از نیویورک نیز به فینال سینسیناتی رسید. پگولا با ۴۵ برد، بیشترین پیروزی فصل را در تور زنان ثبت کرده و از حیث ثبات شاید مطمئنترین بازیکن مسابقات باشد. در قرعه نیز مسیر احتمالی او تا یکچهارم نهایی به کارولینا موکووا ختم میشود؛ دشوار، اما نه به اندازه بخش ریباکینا و شویانتک.
| سید | دور اول | دور دوم | دور سوم | یکهشتم نهایی | یکچهارم نهایی | نیمهنهایی | فینال |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱. آرینا سابالنکا | کامیلا اوسوریو | رناتا زارازوا / پولینا یاتسنکو | باربورا کریچیکووا (۲۷) / کامیلا راخیمووا | دیانا اشنایدر (۱۵) / مایا خوالینسکا (۲۰) | لیندا نوسکووا (۶) / مارتا کوستیوک (۱۱) | جسیکا پگولا (۳) / کارولینا موکووا (۷) | النا ریباکینا (۲) / کوکو گاف (۴) |
| ۲. النا ریباکینا | تهآ فرودین | جسیکا بوزاس مانیرو / داریا ویدمانووا | ماریا ساکاری (۳۲) / رابین مونتگومری | نائومی اوساکا (۱۳) / الیز مرتنس (۲۳) | ایگا اشویانتک (۸) / بلیندا بنچیچ (۱۲) | کوکو گاف (۴) / میرا آندریوا (۵) | آرینا سابالنکا (۱) / جسیکا پگولا (۳) |
| ۳. جسیکا پگولا | النا-گابریلا روسه | سوفیا کنین / وینس ویلیامز | لیلا فرناندز (۳۱) / ژانگ شوای | سورانا کرستهآ (۱۶) / جزمین پائولینی (۱۹) | کارولینا موکووا (۷) / الینا اسویتولینا (۹) | آرینا سابالنکا (۱) / لیندا نوسکووا (۶) | النا ریباکینا (۲) / کوکو گاف (۴) |
| ۴. کوکو گاف | زینپ سونماز | داریا کاساتکینا / پائولا بادوسا | سارا بِیلک (۲۸) / آنهلینا کالینینا | ایوا یوویچ (۱۴) / الکساندرا ایالا (۱۷) | میرا آندریوا (۵) / آماندا انیسیمووا (۱۰) | النا ریباکینا (۲) / ایگا اشویانتک (۸) | آرینا سابالنکا (۱) / جسیکا پگولا (۳) |
یکچهارم نهایی احتمالی در صورت صعود سیدها به صورت زیر است:
سابالنکا–نوسکووا
پگولا–موخووا
آندریوا–گاف
اشویانتک–ریباکینا
جداول مسابقات
تقسیم امتیازات و جوایز نقدی سال 2026
مجموع جوایز نقدی این دوره به ۱۰۸ میلیون دلار افزایش یافته که نسبت به سال ۲۰۲۵، ۲۰ درصد رشد داشته است. قهرمانان بخش انفرادی مردان و زنان هر کدام ۵.۵ میلیون دلار جایزه دریافت خواهند کرد.
| دور | امتیاز و جایزه بخش مردان | امتیاز و جایزه بخش زنان |
| اول | ۱۰ | $۱۴۰٬۰۰۰ | ۱۰ | $۱۴۰٬۰۰۰ |
| دوم | ۵۰ | $۱۹۰٬۰۰۰ | ۷۰ | $۱۹۰٬۰۰۰ |
| سوم | ۱۰۰ | $۲۹۰٬۰۰۰ | ۱۳۰ | $۲۹۰٬۰۰۰ |
| چهارم | ۲۰۰ | $۴۸۰٬۰۰۰ | ۲۴۰ | $۴۸۰٬۰۰۰ |
| ۱/۴ نهایی | ۴۰۰ | $۷۸۰٬۰۰۰ | ۴۳۰ | $۷۸۰٬۰۰۰ |
| نیمهنهایی | ۸۰۰ | $۱٬۴۵۰٬۰۰۰ | ۷۸۰ | $۱٬۴۵۰٬۰۰۰ |
| نایبقهرمان | ۱۳۰۰ | $۲٬۸۰۰٬۰۰۰ | ۱۳۰۰ | $۲٬۸۰۰٬۰۰۰ |
| قهرمان | ۲۰۰۰ | $۵٬۵۰۰٬۰۰۰ | ۲۰۰۰ | $۵٬۵۰۰٬۰۰۰ |
حال و هوای نیویورک هنگام برگزاری مسابقات
شهر نیویورک هنگام برگزاری گرند اسلم آزاد آمریکا، به یک کانون پرهیجان و پرانرژی تبدیل میشود. این مسابقات که در فلاشینگ مدوز در محله کوئینز برگزار میشود، از بزرگترین و پرطرفدارترین رویدادهای ورزشی جهان است و هر ساله جمعیت زیادی از هواداران تنیس، افراد مشهور و گردشگران را به خود جذب میکند.
در طول این دو هفته، نیویورک بیش از همیشه پرجنبوجوش است. خیابانها پر از تبلیغات و بیلبوردهای مربوط به مسابقات است و شور و هیجان تنیس در سرتاسر شهر احساس میشود. رستورانها و کافهها میزبان تماشاگرانی هستند که در مورد مسابقات بحث میکنند، و بسیاری از آنها پخش زنده بازیها را برای مشتریان فراهم میکنند. فروشگاههای ورزشی نیز پر از لباسها و تجهیزات مرتبط با تنیس و مخصوصاً بازیکنان محبوب هستند.
متروهای نیویورک در این دوره پر از هوادارانی است که به سمت ورزشگاه «آرتور اش» جایی که مسابقات اصلی برگزار میشود، حرکت میکنند. این ورزشگاه با ظرفیت بالا و فضای بزرگ و نورپردازیها به ویژه در مسابقات شبانه، جلوه خاصی به این رویداد میبخشد.
در سطح شهر، جشنها و رویدادهای مرتبط با مسابقات برگزار میشود و فضاهایی برای تماشا و لذت بردن از مسابقات در نقاط مختلف نیویورک تدارک دیده شده است. از میدان تایمز تا پارک مرکزی، همهجا میتوان انرژی و هیجان ناشی از این رویداد بزرگ را حس کرد. نیویورک در این دوره، به معنای واقعی کلمه زنده و پر از هیجان است، و این شهر به خوبی نشان میدهد چرا بهعنوان «شهری که هرگز نمیخوابد» شناخته میشود.
تاریخچه
رقابت تنیس آزاد آمریکا قدمتی ۱۴۵ ساله دارد. اولین دوره این گرند اسلم در سال ۱۸۸۱ در شهر نیوپورت ایالت رود آیلند برگزار گردید. این بازیها در ابتدا «مسابقات قهرمانی بینالمللی آمریکا» نام داشت و تا سال ۱۹۷۴، بر روی زمین چمن بازی میشد. در هفت دوره اول، یک تنیسباز آمریکایی به نام ریچارد سیرز قهرمانی رقابتها را به خود اختصاص داد. مسابقات آزاد امریکا از سال ۱۹۱۵ به باشگاه تنیس وست ساید در محلۀ فارست هیلز در شهر نیویورک نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۷۷ در همانجا باقی ماند. یو اس اوپن در شش سال ابتدایی تنها در رده انفرادی مردان برگزار میشد اما پس از آن بخش زنان نیز تحت عنوان «رقابتهای بینالمللی آمریکا» در فیلادلفیا آغاز به کار کرد.
همزمان با آغاز دوران مدرن تنیس (Open Era) در سال ۱۹۶۸، مسابقات تنیس یو اس اوپن برای اولین بار به شکل منسجم و در پنج بخش (انفرادی مردان، انفرادی زنان، دونفره مردان، دونفره زنان و دونفره مختلط) برگزار شد. در سال ۱۹۶۸، ۹۶ تنیسباز مرد و ۶۳ تنیسباز زن در مسابقات حضور یافتند و مجموع جوایز نقدی رقابتها به 100,000 دلار رسید. مسابقات آزاد آمریکا در سال ۱۹۷۳ نخستین گرند اسلمی لقب گرفت که به زنان و مردان جوایز یکسان اعطا کرد.
رقابتهای یو اس اوپن از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ بر روی زمینهای خاک رس برگزار میشد تا اینکه در سال ۱۹۷۸، محل میزبانی بازیها به مجموعه بینالمللی تنیس آمریکا در فلاشینگ مدوز (پارکی در شهر نیویورک) منتقل شد و زمینها از خاک به هارد تغییر پیدا کرد. جیمی کانرز، اسطوره آمریکایی تنیس جهان، تنها بازیکنی است که گرند اسلم آمریکا را بر روی هر سه زمین (چمن، خاک و هارد) فتح کرده است. در بخش زنان نیز کریس اورت آمریکایی قهرمانی در دو زمین (خاک و هارد) را در کارنامه دارد. در سال ۲۰۰۶، نام مجموعۀ بینالمللی تنیس آمریکا به افتخار بیلی جین کینگ، اسطوره تنیس آمریکا و قهرمان چهار دوره یو اس اوپن، به «مجموعه بینالمللی تنیس بیلی جین کینگ» تغییر یافت.
در رقابتهای آزاد آمریکا برای سالهای متمادی دیدارهای مرحله نیمهپایانی مردان، برخلاف سایر گرند اسلمها، در روز شنبه برگزار میشد و به همین خاطر این روز به شنبه ویژه “Super Saturday” معروف شده بود. اما در سال ۲۰۱۵ شنبه ویژه برچیده شد و آزاد آمریکا نیز روند مسابقات ویمبلدون و آزاد فرانسه را در پیش گرفت و بازیهای نیمهنهایی بخش مردان را به روز جمعه منتقل کرد. در بخش زنان نیز بازیهای نیمهنهایی در روز پنجشنبه و دیدار فینال عصر روز شنبه انجام میگیرد.
بیشتر بخوانید: سقف جمعشونده آرتور اَش؛ سازهای عظیم و سریع
مجموعه بیلی جین کینگ محل میزبانی رقابتها دارای ۲۲ زمین تنیس است که ورزشگاههای آرتور اش، لویی آرمسترانگ، گرند استند و زمین شماره ۱۷ مهمترین آنها میباشند.
استادیوم مرکزی مسابقات آزاد آمریکا که به افتخار تنیسباز فقید آمریکایی، آرتور اَش نامگذاری شده، با حدود ۲۴ هزار صندلی، بزرگترین استادیوم تنیس در جهان به حساب میآید. این استادیوم در سال 2016 با هزینهای 180 میلیون دلاری به سقف متحرک مجهز شد.
ورزشگاه لویی آرمسترانگ، استادیوم دوم مسابقات است که در سال 1978 راهاندازی گردید. این استادیوم در سال 2016، به منظور افزایش گنجایش و امکانات، تخریب و مجدداً ساخته شد. سه سال قبل ورزشگاه آرمسترانگ با یک دیدار نمایشی با حضور جان مکانرو، پاتریک مکانرو، جیمز بلیک و مایکل چنگ افتتاح شد. استادیوم جدید ۱۴۰۰۰ نفر گنجایش دارد و مانند استادیوم آرتور اَش به سقف متحرک مجهز است.
پروژه بازسازی مجموعه بینالمللی تنیس بیلی جین کینگ که شامل مسقف کردن ورزشگاه مرکزی و بازسازی استادیوم لویی آرمسترانگ میشد در مجموع ۶۰۰ میلیون دلار هزینه داشت.
رکوردها (پس از دوران حرفهای شدن تنیس در سال ۱۹۶۸)
بخش مردان
- بیشترین تعداد قهرمانی: جیمی کانرز (1974, 1976, 1978, 1982, 1983)، پیت سمپراس (1990, 1993, 1995, 1996, 2002) و راجر فدرر (2004, 2005, 2006, 2007, 2008) هر کدام با 5 قهرمانی
- بیشترین تعداد قهرمانی متوالی: راجر فدرر در سالهای 2004, 2005, 2006, 2007, 2008
- بیشترین عناوین قهرمانی بخش دونفره: مایک برایان با 6 عنوان در سالهای 2005, 2008, 2010, 2012, 2014 و 2018
- بیشترین تعداد حضور در فینال: نواک جوکوویچ (۱۰ مرتبه)
- بیشترین تعداد حضور پیاپی در فینال: ایوان لندل (8 مرتبه) از سال 1982 تا 1989
- بیشترین تعداد حضور در مسابقات: جیمی کانرز با 22 دوره حضور
- جوانترین قهرمان: پیت سمپراس با 19 سال و 28 روز در سال 1990
- مسنترین قهرمان: نواک جوکوویچ با ۳۶ سال و ۳ ماه و ۱۹ روز در سال ۲۰۲۳
بخش زنان
- بیشترین تعداد قهرمانی: کریس اورت (1975, 1976, 1977, 1978, 1980, 1982) و سرینا ویلیامز (1999, 2002, 2008, 2012, 2013, 2014) هر کدام با 6 قهرمانی
- بیشترین تعداد قهرمانی متوالی: کریس اورت در سالهای 1975, 1976, 1977, 1978
- بیشترین عناوین قهرمانی بخش دونفره: مارتینا ناوراتیلووا (9 مرتبه)
- بیشترین تعداد حضور در فینال: کریس اورت (9 مرتبه)
- بیشترین تعداد حضور پیاپی در فینال: کریس اورت (6 مرتبه) از سال 1975 تا 1980
- بیشترین تعداد حضور در مسابقات: مارتینا ناوراتیلووا با 21 دوره حضور
- جوانترین قهرمان: تریسی آستین با 16 سال و 8 ماه 28 روز در سال 1979
- مسنترین قهرمان: فلاویا پنهتا با 33 سال و 6 ماه و 18 روز در سال 2015
