راجر فدرر، اسطوره سوئیسی تنیس در شبی سرشار از اشک، خاطره و قدردانی در نیوپورت رسماً به تالار مشاهیر بینالمللی تنیس پیوست.
تنیسفا – راجر فدرر دیگر فقط در صفحات آمار، جامهای گرنداسلم و خاطره فینالهای بزرگ حضور ندارد؛ نام او از شامگاه شنبه ۲۹ اوت ۲۰۲۶ برای همیشه در تالار مشاهیر بینالمللی تنیس ثبت شد. ستاره ۴۵ ساله سوئیسی در مراسمی در نیوپورت رود آیلند، در کنار مری کاریلو به جمع ماندگارترین چهرههای تاریخ این رشته پیوست.
مراسم درست شبیه بسیاری از لحظات دوران حرفهای فدرر، سرشار از احساس بود. او در طول سخنرانی بارها برای کنترل اشکهایش مکث کرد و این اتفاق را یکی از بزرگترین افتخارات زندگی خود دانست؛ لحظهای که بیش از آنکه یادآور یک جام تازه باشد، مرور مسیری بود که از یک استعداد جوان سوئیسی آغاز شد و به یکی از محبوبترین و تأثیرگذارترین چهرههای تاریخ ورزش رسید.
یکی از خاصترین لحظههای شب اما حتی پیش از حضور فدرر پشت تریبون رقم خورد. میرکا فدرر، همسر و همراه همیشگی او، مأموریت معرفی عضو جدید تالار مشاهیر را برعهده داشت. میرکا که خود سابقه حضور در تور حرفهای زنان را دارد، سخنانش را با خاطره روزهای آغاز آشناییشان در المپیک سیدنی ۲۰۰۰ شروع کرد؛ زمانی که راجر هنوز حتی نخستین عنوان حرفهای خود را هم به دست نیاورده بود.
میرکا با شوخطبعی از روزهایی گفت که خودش پیش از مسابقات، فدرر را گرم میکرد و خاطرهای از اندی رادیک را زنده کرد؛ رقیبی که پس از شکست مقابل فدرر با تعجب به این موضوع اشاره کرده بود. اما بخش اصلی سخنان میرکا نه درباره قهرمان روی زمین، بلکه درباره مردی بود که پشت آن همه جام و افتخار زندگی میکرد.
او به خاطرهای از دوران بارداری نخست خود اشاره کرد؛ زمانی که به فدرر گفته بود احتمالاً دیگر قادر نخواهد بود مانند گذشته او را در سفرهای تور همراهی کند. پاسخ راجر فوری بود: اگر تو نتوانی بیایی، من هم دیگر بازی نمیکنم. میرکا تأکید کرد که این حرف یک واکنش احساسی یا نمایشی نبود و برای فدرر، خانواده واقعاً همیشه در اولویت قرار داشته است.
میرکا در پایان سخنرانی احساسیاش همسرش را با عبارتی ساده اما تأثیرگذار به حاضران معرفی کرد: مردی که برای او پیش از آنکه یک اسطوره تنیس باشد، همسر و بهترین دوستش است و حالا تازهترین عضو تالار مشاهیر بینالمللی تنیس. فدرر پس از ورود به صحنه همسرش را در آغوش گرفت. لحظهای که اشکهای او را پیش از آغاز سخنرانی خودش جاری کرد.
احساسات فدرر زمانی اوج گرفت که در سخنرانیاش به میرکا رسید. او از همسرش بهعنوان کسی یاد کرد که در تمام این سالها کمکش کرده با تمرکز بیشتری مسیر حرفهایاش را دنبال کند و در عین حال، زندگی بیرون از زمین تنیس را از یاد نبرد. فدرر همچنین از خانواده، مربیان و تمام کسانی که در طول این مسیر کنارش بودند قدردانی کرد؛ سخنانی که حالوهوای مراسم را از یک تجلیل رسمی فراتر برد و آن را به مرور صمیمانه مسیری طولانی و پرافتخار تبدیل کرد.
اعداد، تنها بخشی از داستان فدرر را روایت میکنند: ۲۰ قهرمانی گرنداسلم، ۱۰۳ قهرمانی در تنیس مردان، ۱۲۵۱ پیروزی و ۳۱۰ هفته صدرنشینی؛ از جمله ۲۳۷ هفته متوالی در صدر ردهبندی که برای سالها نمادی از سلطه کمنظیر او بر تنیس مردان بود.
اما میراث فدرر همیشه چیزی فراتر از آمار بوده است. بکهند یکدستی، حرکت نرم روی زمین، بازی تهاجمی و آرامشی که حتی مسابقات پرفشار را به نمایشی چشمنواز تبدیل میکرد، از او چهرهای ساخت که مرز میان ورزش و هنر را بارها کمرنگ کرد.
فدرر که در سال ۲۰۲۲ از تنیس حرفهای خداحافظی کرد، در نیوپورت از عشق ماندگارش به این رشته گفت و تأکید کرد که ارتباط او با تنیس با بازنشستگی پایان نیافته است. او همچنان میخواهد بخشی از آینده این ورزش باقی بماند؛ ورزشی که به گفته خودش تار و پود زندگیاش شده است.
ورود فدرر به تالار مشاهیر شاید قابل پیشبینیترین انتخاب ممکن بود، اما از اهمیت لحظه کم نمیکرد. قهرمانیهای او سالها پیش ثبت شده بودند. اینبار نوبت تاریخ بود که رسماً نامش را در کنار جاودانههای تنیس قرار دهد.
