اسطوره سوئیسی با بازگشتی نوستالژیک به آرتور اش، شبی تماشایی را کنار رادیک، مکانرو و آغاسی برای هواداران تنیس رقم زد.
تنیسفا – هفت سال پس از آخرین حضورش در اوپن آمریکا، راجر فدرر بامداد چهارشنبه دوباره پا به زمین ورزشگاه آرتور اش گذاشت؛ نه برای تعقیب یک جام دیگر، بلکه برای شبی که بیش از آنکه مسابقه باشد، جشن خاطرهها بود.
ستاره ۴۵ ساله سوئیسی ابتدا در یک مسابقه نمایشی انفرادی مقابل رقیب قدیمیاش اندی رادیک قرار گرفت و سپس در کنار جان مکنرو، برابر آندره آغاسی و رادیک بازی کرد. نتیجه هم برای فدرر بینقص بود: پیروزی ۶-۳ در انفرادی و برد ۷-۵ در دونفره.
برنامه با عنوان «راجر فدرر؛ بازگشت یک نماد به نیویورک» برگزار شد و استقبال تماشاگران نشان داد که برای بسیاری، این چیزی فراتر از یک مسابقه سرگرمکننده پیش از آغاز جدول اصلی گرند اسلم آزاد آمریکا بود. آرتور اش تقریباً پر شده بود و ورود فدرر با تشویق ایستاده تماشاگرانی همراه شد که بسیاری از آنها با کلاهها و لباسهای نشاندار RF آمده بودند تا بار دیگر یکی از محبوبترین چهرههای تاریخ تنیس را در همان زمینی ببینند که روزگاری قلمرو او بود.
فدرر از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ پنج دوره پیاپی قهرمان اوپن آمریکا شد؛ رکوردی که همچنان او را به شکلی ویژه به نیویورک پیوند میدهد. آخرین مسابقه رسمی او در این رقابتها به سال ۲۰۱۹ و شکست در مرحله یکچهارم نهایی برابر گریگور دیمیتروف برمیگشت. سه سال بعد، فدرر در جام لیور ۲۰۲۲ از تنیس حرفهای خداحافظی کرد؛ بنابراین حضور دوبارهاش با راکت در آرتور اش، فرصتی بود که هواداران نیویورکی در زمان بازنشستگی او هرگز به شکل رسمی نداشتند
فدرر و رادیک؛ یک رقابت قدیمی
نخستین بخش شب، یادآور یکی از رقابتهای آشنای دهه ۲۰۰۰ بود. فدرر و اندی رادیک، دو بازیکنی که بارها در بزرگترین مراحل تنیس مقابل یکدیگر قرار گرفته بودند، این بار در فضایی کاملاً متفاوت یک ست بازی کردند.
فدرر البته حتی در ۴۵ سالگی هم بخشی از آن جادوی قدیمی را همراه خود آورده بود. سرویسها، بکهندهای یکدست و ضربههایی که زمانی با آنها تنیس جهان را تسخیر میکرد، برای لحظاتی این تصور را ایجاد میکرد که زمان چند سال به عقب برگشته است. او ست را ۶-۳ برد؛ نتیجهای که اهمیت ورزشی چندانی نداشت، اما برای تماشاگرانی که برای دیدن دوباره سبک بازی منحصربهفرد او آمده بودند، کاملاً رضایتبخش بود.
اگر مسابقه نخست نوستالژی دهه ۲۰۰۰ بود، بخش دوم شب چند نسل از تاریخ اوپن آمریکا را همزمان در یک سوی تور جمع کرد.
فدرر در کنار جان مکانرو قرار گرفت؛ مردی که نامش با تنیس نیویورک پیوند خورده است. آن سوی تور نیز آندره آغاسی و اندی رادیک ایستادند. هر چهار بازیکن سابقه قهرمانی اوپن آمریکا را دارند و مجموع افتخاراتشان کافی بود تا این مسابقه کوتاه دونفره به یک نمایش زنده از چند دهه تاریخ تنیس تبدیل شود.
رقابت با خنده، شوخی و لحظات نمایشی همراه بود، اما در پایان باز هم فدرر طرف برنده زمین قرار گرفت. او و مکنرو ۷-۵ آغاسی و رادیک را شکست دادند تا بازگشت فدرر به آرتور اش با دو پیروزی تمام شود.
البته امتیازها تنها بخشی از جذابیت شب بودند. آغاسی با همان طنز همیشگی درباره ورود قریبالوقوع فدرر به تالار مشاهیر شوخی کرد و مکنرو نیز از مراسمی گفت که قرار است چند روز بعد برای فدرر برگزار شود. فدرر روز شنبه ۲۹ اوت رسماً به تالار مشاهیر بینالمللی تنیس راه پیدا خواهد کرد؛ پایان نمادین هفتهای که با بازگشت به یکی از مهمترین صحنههای دوران حرفهایاش آغاز شد.
برگزارکنندگان نیز تمام تلاششان را کرده بودند تا برنامه رنگوبوی یک مراسم بزرگداشت داشته باشد. پیش از مسابقه، ویدیویی با روایت متیو مککانهی در ورزشگاه پخش شد و آنا وینتور مراسم پرتاب سکه دیدار فدرر و رادیک را انجام داد. چهرههای فعلی تنیس از جمله سرنا ویلیامز، فلیکس اوژه-الیاسیم و کاسپر رود نیز در میان تماشاگران دیده میشدند. پایان شب هم با نمایش پهپادها بر فراز نیویورک همراه شد؛ تصاویری از فدرر، لوگوی معروف RF و جام اوپن آمریکا در آسمان شکل گرفت.
خود فدرر نیز پیش از مسابقه تأکید کرده بود که این حضور نباید به عنوان مقدمهای برای بازگشت حرفهای او تعبیر شود. او احتمال بازگشت را کاملاً رد کرده است.
