لیور کاپ ۲۰۲۵؛ جام قهرمانی در دستان شاگردان آغاسی

با توجه به اسامی که تو دو تیم بود انتظار میرفت تیم اروپا خیلی بهتر عمل کنه.
کلا لیور کاپ بعد از فدرر اون جنبه رقابتیش خیلی کمتر شد. تنیسورها (مخصوصا تاپ ها) به چشم یه تورنمنت تشریفاتی بهش نگاه میکنن.
البته طبیعی هم هست چون آخر فصله و برای تورنمنت های باقی مونده باید انرژی ذخیره کنن.

یه مسئله ای هم که هست. در کل تنیسورهای آمریکایی تو بحث کار تیمی خیلی روحیه خوبی نشون میدن. چه تو بازی های دو نفره چه تو بخش تک نفره وقتی مسابقات تیمی هست با انگیزه خاصی بازی میکنن. که خب توی تورنمنت های اینشکلی امتیاز بزرگیه.
البته اینجا تو بازی های دونفره تیم اروپای بهتر نتیجه گرفت ولی روحیه تیمی که تو تیم جهان بود تو بخش تک نفره باعث شد جنگندگی زیادی به خرج بدن.

یه خبر مهم هم که هست (مهم حداقل برای من) اینه که مدودو مدتیه که مربی جدیدش رو انتخاب کرده.
توماس جانسون که قبلا تنیسور تاپی بوده و قهرمان گرنداسلم هم بوده.
اما تو بخش مربیگری با این که با اسامی مهمی کار کرده ولی نتیجه خاصی نگرفته.

یه چیزی که درموردش هست اینه که اونم مثل مدودو خاک باز نبوده و هاردکورت باز بوده که فکر میکنم نکته مثبتی نیست. مدودو بهتر بود با مربی کار میکرد که تو خاک رس هم تجربه خوبی داشت تا بتونه بهش کمک کنه.
در کل حس خوبی به مربی جدیدش ندارم. فکر نمیکنم بتونه تغیرات اساسی تو استایل مدودو ایجاد کنه.

تنها نکته مثبتی که توماس داشته تسلط فوق العاده ش به مباحث روانی بوده که از این لحاظ انتظار میره رو مدودو تاثیر خوبی بذاره.

نمیدونم شایدم جواب بده. در کل همه چی به خود مدودو بستگی داره.
امیدوارم این همکاری نتیجه بده.

در ادامه دوتا تورنمنت پونصد داریم. ژاپن و چین.
آلکاراز تو تورنمنت ژاپن هستش. ولی اوپن چین هنوز اعلام نکرده تنیسورهاشو
باید دید سینر هم میاد یا نه؟

یه اتفاق جالب هم تو بخش زنان افتاد.
ایگا قهرمان تورنمنت ۵۰۰ سئول شد.
با ۵۰۰ امتیازی که گرفت فاصله شو با سابا به ۱۵۰۰ امتیاز کاهش داد.
مهمتر این که سابا تو تورنمنت ۱۰۰۰ پیش رو شرکت نمیکنه. ایگا هم چون امتیازی برای دفاع نداره اگه قهرمان بشه فاصله شون به ۵۰۰ امتیاز میرسه.
اون موقع میشه گفت که ایگا هم شانسش برا نفر اولی سال زیاده.
فقط باید این تورنمنت رو ببره