تنیسفا – واشک پاسپیسیل تنیسباز کهنهکار کانادایی شامگاه یکشنبه در چارچوب مسابقات مسترز تورانتو برای آخرین بار وارد زمین شد و پس از شکست در دور نخست برابر فاکوندو باگنیس آرژانتینی، به دوران ۱۸ ساله خود در تنیس حرفهای پایان داد.
پاسپیسیل ۳۵ ساله که با سهمیه وایلد کارت وارد جدول اصلی شده بود، در ست نخست دچار مصدومیت شد و زمین را ترک کرد، اما پس از بازگشت به زمین با تمام توان جنگید و موفق شد ست دوم را به سود خود تمام کند. با این حال در ست سوم او نتوانست بازگشتش را تکمیل کند تا به پایان راه حرفهای خود برسد.
پاسپیسیل که هفته پیش از تصمیم خود برای خداحافظی در این مسابقات خبر داده بود، در مراسمی احساسی که پس از مسابقه برگزار شد گفت:
«این یک سفر فوقالعاده بود. واقعاً قدردان تمام فرصتهایی هستم که این ورزش برایم فراهم کرد؛ آدمهایی که در این مسیر با آنها آشنا شدم، دوستانی که تا آخر عمر کنارم خواهند ماند. برای پسری که از یک شهر کوچک در بریتیش کلمبیا آمده بود، رسیدن به اینجا رویایی دستنیافتنی به نظر میرسید.»
این پایان برای پاسپیسیل، بازگشتی بود به نقطهی شروع. جاییکه در سال ۲۰۱۳ و در مسترز کانادا در شهر مونتریال، با پیروزی بهیادماندنی برابر توماس بردیک، برای نخستینبار نام خود را در دنیای تنیس مطرح کرد و تا مرحله نیمهنهایی پیش رفت. او آن هفته را “نقطه عطف” دورانش توصیف کرد و گفت:
«آن مسابقات بسیار احساسی و خاص بود. اولین نتیجه مهمام در سطح جهانی بود و چنین لحظاتی همیشه در ذهن میمانند.»
پاسپیسیل در سال ۲۰۱۴ به رده ۲۵ ردهبندی جهانی رسید که بالاترین رتبه دوران ورزشی او محسوب میشود. او همان سال موفق شد در کنار جک ساک آمریکایی، عنوان قهرمانی بخش دونفره مسابقات ویمبلدون را بهدست آورد. واشک در مجموع ۷ عنوان دونفره در سطح حرفهای کسب کرد و هرچند که در بخش انفرادی در سه فینال حضور یافت اما به جامی نرسید.
با این حال، شاید مهمترین و ماندگارترین نقش او در تاریخ تنیس کانادا، مشارکت کلیدیاش در قهرمانی تیم ملی این کشور در رقابتهای دیویس کاپ ۲۰۲۲ باشد. پاسپیسیل از سال ۲۰۰۸ در ۳۵ مسابقه برای تیم ملی کانادا بازی کرد و ۳۳ پیروزی به نام خود ثبت کرد.
دنیل نستور اسطوره تنیس دونفره کانادا در مورد او میگوید: «به نظر من او کاملترین بازیکن تاریخ تنیس کاناداست. هم در انفرادی به رده ۳۰ رسید، هم در دوبل قهرمان ویمبلدون شد.
پاسپیسیل در دو دوره بازیهای المپیک (لندن ۲۰۱۲ و ریو ۲۰۱۶) نیز برای کشورش به میدان رفت و از جمله ورزشکارانی بود که به واسطه تلاش، تعهد و روحیه جنگندهاش، همواره جایگاه ویژهای در دل طرفداران تنیس کانادا داشت.
تو این تورنمنت یه خداحافظی مهم تر هم داریم.
تو بخش زنان یوجینی بوچارد کانادایی که بعنوان یکی از زیباترین زنان دنیای تنیس شناخته میشد هم قراره خداحافظی کنه
زیبایی بعضی جاها میتونه به ضرر آدم بشه.
یوجینی انقد خوشگل بود که همه رسانه ها، همه کمپانی ها بسراغش میومدن تا به مدل تبلیغاتشون بشه.
همینا باعث شد انقدر حواشی دور و برش زیاد بشه که توجه ش از دنیای تنیس به سمت مسائل دیگه جلب بشه.
چندساله که تقریبا میشه گفت بازی نمیکنه و به سمت پدل رفته. الانم که تو سن ۳۰ سالگی خداحافظی کرد.
حیف شد.
کراش خیلی ها بود 😂😂😂
حاج آقا زیبایی شاراپوا هم خیلی خوب بود و من هنوزم بیشتر از چند ثانیه نمیتونم به چشماش خیره بشم🤦🏻، به نظرم طبق فرمایش شما اگه مسائل جانبی نبود، شاراپوا هم از ۵ تا گرنداسلمی که داره، میتونست چنتایی بیشتر هم بگیره..
بله همینطوره.
شاراپوا هم خیلی کشته مرده داشت.
اتفاقا یکی از درگیری های معروف دنیای تنیس بین همین شاراپوا و یوجینی بوشارد اتفاق افتاد.
دوپینگ شاراپوا مثبت شده بود ولی خیلی دوز بالایی نداشت. چون مدت کمی رو محرومش کرده بودن بوشارد بهش بخورده بود و شاراپوا رو متقلب میدونست.
چندبار تو مصاحبه هاش قبل بازیشون به شاراپوا توپیده بود و مگیفت شاراپوا رو باید کلا محرومش کنن.
اصلا رابطه خوبی باهم ندارن از اون موقع.
البته بوشارد کلا هیچ وقت اخلاق درست حسابی نداشت. درمورد خیلی ها بد صحبت میکرد. خیلی مغرور رفتار میکرد.
کاملا نشون میداد که از توجه رسانه ها نسبت به خودش خیلی حال میکنه.
ولی شاراپوا خیلی خیلی با شخصیت و کاریزماتیک بود.