جام بخش زنان مسابقات پکن در خانه ماند.
تنیسفا – کین‌ون جنگ با شکست میرا آندرییوا در فینال مسابقات ۱۰۰۰ امتیازی پکن به مقام قهرمانی این رقابت‌ها دست یافت.
جنگ، ستاره ۲۴ ساله تنیس چین، یکشنبه در ورزشگاه دایموند کورت پکن دست به کار بزرگی زد و با پیروزی ۷-۵ و ۶-۴ مقابل نفر پنجم رده‌بندی جهان و قهرمان امسال رولان گاروس، برای نخستین بار جام یک تورنمنت ۱۰۰۰ امتیازی را بالای سر برد.
این قهرمانی نه‌تنها نخستین عنوان جنگ در فصل ۲۰۲۶ بود، بلکه نام او را به‌عنوان اولین تنیس‌باز چینی فاتح مسابقات پکن در تاریخ این رویداد ثبت کرد.
فینال برای جنگ آسان آغاز نشد. آندرییوای ۱۹ ساله در ست نخست تا آستانه پیروزی پیش رفت و در حالی که ۵-۴ جلو بود، سه فرصت برای شکستن سرویس حریف داشت؛ اما جنگ هر سه را مهار کرد و سپس با گرفتن گیم سرویس آندرییوا، ورق را برگرداند و ست را ۷-۵ به سود خود تمام کرد. در ست دوم نیز مقاومت تنیس‌باز روس تا نتیجه ۴-۴ ادامه یافت، اما جنگ بار دیگر در لحظه حساس بریک کرد و سرانجام با یک ایس، بازی را به سود خود پایان داد.
اهمیت این قهرمانی زمانی بیشتر روشن می‌شود که به شرایط جنگ پیش از مسابقات نگاه کنیم. قهرمان المپیک پاریس که به‌دلیل مصدومیت آرنج دست راست بخش بزرگی از فصل گذشته و ابتدای سال ۲۰۲۶ را از دست داده بود، این بار با رتبه ۵۴ جهان و به لطف سهمیه وایلد کارت وارد جدول اصلی شد. او چهار مسابقه نخست خود را در سه ست پشت سر گذاشت و سپس با شکست الینا اسویتولینا و الیز مرتنس راهی فینال شد.
جنگ پس از قهرمانی با اشاره به روزهای دشواری که پشت سر گذاشته بود، گفت: «وقتی در پایین‌ترین مقطع دوران حرفه‌ای خود قرار داشتم، همه می‌گفتند دیگر نمی‌توانم برگردم. همه به من شک داشتند. اما سرانجام پس از شکست‌های فراوان، توانستم دوباره آن آتش درونی را هنگام مسابقه دادن پیدا کنم. همان‌طور که همیشه گفته‌ام، تنیس فقط ضربه زدن به توپ نیست؛ این هم مهم است که چقدر برای پیروزی اشتیاق داشته باشی. خیلی خوشحالم که دوباره آن آتش درونی را پیدا کرده‌ام و حالا تلاش می‌کنم به بهترین نسخه خودم تبدیل شوم.»
این قهرمانی یک طلسم تاریخی را هم از بین برد. از زمان آغاز مسابقات زنان پکن در سال ۲۰۰۴، نمایندگان چین هفت بار به نیمه‌نهایی رسیده بودند، اما هر هفت بار از صعود به فینال بازماندند. جنگ ابتدا این طلسم را شکست و یک روز بعد پا را فراتر گذاشت و جام قهرمانی را در خانه نگه داشت.
برای جنگ، این جام معنایی فراتر از یک عنوان قهرمانی دارد؛ چراکه یک سال پس از آنکه مصدومیت آرنج او را مجبور به کناره‌گیری از مسابقات پکن کرد، حالا همان زمین به صحنه بزرگ‌ترین موفقیتش پس از طلای المپیک تبدیل شد.
