سومین گرند اسلم فصل از روز دوشنبه در پایتخت بریتانیا آغاز میشود.
تنیسفا – با نزدیک شدن به روزهای پایانی ماه ژوئن، ویمبلدون بار دیگر با شور و هیجان خاص خود، دوستداران و ستارگان دنیای تنیس را در لندن گرد هم میآورد؛ رویدادی ۱۴۸ ساله که باشکوهترین و معتبرترین گرند اسلم جهان شناخته میشود و بوسه زدن بر جام قهرمانی آن، آرزویی است که هر بازیکن تنیس از کودکی در سر میپروراند.
امسال شاهد صدوسیوهشتمین دوره رقابتها هستیم و میتوان گفت همانند گرند اسلم رولان گاروس، تمامی نگاهها متوجه مثلث یانیک سینر، کارلوس آلکاراس و نواک جوکوویچ است؛ دو پرچمدار نسل جدید تنیس مردان و تنها بازمانده دوران طلایی تنیس که برای رسیدن به بیستوپنجمین گرند اسلم خود باید با این دو ستاره جوان زورآزمایی کند.
یانیک سینر، در اندیشه اولین جام ویمبلدون
سه هفته از دیدار فینال تاریخی رولان گاروس گذشته و بعید است که یانیک سینر به این زودیها تلخترین شکست دوران حرفهای خود را از یاد برده باشد؛ دیداری که ستاره ایتالیایی تا آستانه قهرمانی در پاریس رفت اما با بازگشت باورنکردنی آلکاراس به یک خاطره تلخ برای او بدل شد. حالا اما مرد اول تنیس جهان بعد از شکست زودهنگام در تورنمنت چمن هاله بار دیگر به ویمبلدون برگشته تا برای فتح چهارمین گرند اسلم خود تلاش کند. نباید فراموش کنیم که نام سینر روی نیمی از جامهای ۶ گرند اسلم اخیر حک شده و او بیتردید میکوشد تا تلخی شکست رولان گاروس را با کسب اولین قهرمانی در ویمبلدون به شیرینی تبدیل کند.
کارلیتوس، سرمست از پیروزیهای پیاپی به دنبال هتتریک در SW19 و دومین دوگانه پیاپی
کارلوس آلکاراس اعجوبه ۲۲ ساله تنیس جهان را بدون شک باید بخت اول قهرمانی ویمبلدون به شمار آورد. او بعد از فتح رولان گاروس، به قدرتنمایی ادامه داد و جام مسابقات کوئینز کلاب را نیز برای دومین بار بالای سر برد تا در اوج آمادگی و با ۱۸ پیروزی متوالی عازم ویمبلدون شود. مرد دوم تنیس جهان مدافع قهرمانی دو دوره اخیر رقابتها است و قصد دارد با هتتریک در لندن، دوگانه دشوار رولان گاروس-ویمبلدون را نیز برای دومین سال پیاپی به نام خود ثبت کند.
صربیناتور؛ آیا شماره ۲۵ بالاخره در لندن ثبت میشود؟
وقتی صحبت از گرند اسلمها میشود، نامی که نمیتوان نادیده گرفت نواک جوکوویچ است؛ پرافتخارترین مرد تاریخ تنیس، با هفت عنوان قهرمانی در ویمبلدون، که همچنان یکی از مدعیان اصلی فتح جامهای بزرگ بهشمار میآید. اسطوره صربستانی از سال گذشته تاکنون شش مرتبه برای فتح بیستوپنجمین گرند اسلم خود و عبور از رکورد مارگارت کورت تلاش کرده اما هر بار به در بسته خورده است. به گمان بسیاری از کارشناسان اگر قرار است صربیناتور بالاخره به این رکورد تاریخی دست یابد، بهترین فرصت او در همین ویمبلدون امسال است و باید دید آیا این بار بخت با او یار میشود یا خیر. گفتنی است جوکوویچ در صورت کسب هشتمین قهرمانی در ویمبلدون به رکورد راجر فدرر سوئیسی نیز خواهد رسید.
اما در کنار نامهای فوق نباید بازیکنانی که در طول فصل چمن عملکرد خوبی داشتند را هم از قلم انداخت. بازیکنانی که میتوانند برای مدعیان قهرمانی دردسرساز شوند و تا مراحل پایانی پیش بروند. از جمله تیلور فریتس آمریکایی که دو قهرمانی در اشتوتگارت و ایستبورن کسب کرد و الکساندر بوبلیک که قهرمان مسابقات هاله شد. بعلاوه، جک دریپر امید اول کشور میزبان که تا نیمهنهایی مسابقات کویینز پیش رفت و لورنزو موزتی ایتالیایی که پارسال در نیمهنهایی ویمبلدون حاضر بود.
در زیر مسیر چهار سید نخست رقابتها تا دیدار پایانی را مشاهده میکنید:
| دور/بازیکن | سینر | آلکاراس | زورف | دریپر |
| اول | ناردی | فونینی | ریندرکنش | بائز |
| دوم | ووکیچ | ریدی | کارنیو بوستا | چیلیچ |
| سوم | شاپوواولف | اوژه الیاسیم | برتینی | بوبلیک |
| ۱/۸ نهایی | پال | روبلف | سروندولو | منسیک |
| ۱/۴ نهایی | موزتی | رونه | فریتس | جوکوویچ |
| نیمهنهایی | دریپر/جوکوویچ | زورف/فریتس | آلکاراس | سینر |
| فینال | آلکاراس | سینر | سینر | آلکاراس |
مسیر قهرمانی جوکوویچ نیز به صورت زیر است:
• دور اول: مولر
• دور دوم: اونس/کلارک
• دور سوم: میکلسن
• یکهشتم نهایی: د مینور/ماخاک
• یکچهارم نهایی: دریپر/بوبلیک/منسیک/کوبولی
• نیمهنهایی: سینر/موزتی/شلتون/پال
• فینال: آلکاراس/زورف/فریتس/رونه
مرحله یکچهارم پایانی مسابقات ویمبلدون در صورت صعود هشت سید برتر به صورت زیر خواهد بود:
🔸 سینر [۱] – موزتی [۷]
🔸 دریپر [۴] – جوکوویچ [۶]
🔸 فریتس [۵] – زورف [۳]
🔸 آلکاراس [۲] – رونه [۸]
در بخش زنان، آرینا سابالنکا، کوکو گاف، جسیکا پگولا و جزمین پائولینی چهار سید نخست هستند. گمانهزنی در مورد مدعیان قهرمانی بخش زنان ویمبلدون به ویژه در سالهای اخیر بسیار دشوار بوده است چراکه در هشت دوره اخیر حتی یک قهرمان تکراری هم نداشتهایم و امسال نیز ممکن است هر اتفاقی را شاهد باشیم. سال گذشته هم باربورا کریچیکووا درحالی که سید سیویکم رقابتها بود توانست به جام قهرمانی و دومین گرند اسلم خود برسد.
سابالنکا زن اول تنیس جهان پس از ناکامی در فینال دو گرند اسلم ابتدایی فصل، برای شکست این طلسم و کسب چهارمین عنوانش در این مسابقات چهارگانه تلاش میکند. ستاره بلاروسی تنیس جهان که پارسال این رقابتها را به دلیل مصدومیت شانه از دست داد، بهرغم بازی فوق هجومی و ضربات پرقدرت خود که مناسب چمن است تاکنون عنوانی در این زمین کسب نکرده و به فینال ویمبلدون هم نرسیده و باید دیدار در این دوره چگونه ظاهر خواهد شد. سابالنکا برای آمادهسازی ویمبلدون در مسابقات برلین حضور داشت و در مرحله نیمهنهایی مغلوب قهرمان این رقابتها یعنی مارکتا وندروسووا شد.
کوکو گاف زن دوم تنیس جهان نیز بعد از قهرمانی در رولان گاروس به دنبال فتح سومین گرند اسلم خود است. اگرچه ستاره ۲۱ ساله آمریکایی ۶ سال قبل با صعود به یکهشتم نهایی همین ویمبلدون نام خود را بر سر زبانها انداخت اما او تاکنون نتوانسته از این مرحله فراتر برود و اگر در این دوره هم او را در مراحل پایانی نبینیم نباید چندان تعجب کرد.
چند بازیکن دیگر را هم میتوان جزو مدعیان این دوره قرار داد؛ جسیکا پگولا نفر سوم ردهبندی که قهرمان مسابقات بد همبورگ شد، ایگا اشویانتک که بهرغم فاصله گرفتن از دوران اوج نایبقهرمان همین تورنمنت شد و همینطور جزمین پائولینی نایبقهرمان دوره گذشته و النا ریباکینا قهرمان سه سال قبل که همواره در زمین چمن از بازیکنان خطرناک بوده است.
مسیر چهار سید نخست رقابتها تا دیدار پایانی:
| دور/بازیکن | سابالنکا | گاف | پگولا | پائولینی |
| اول | برنستین | یاسترمسکا | کوچیارتو | سواستووا |
| دوم | سون | آزارنکا | ماریا | رخیمووا |
| سوم | کسلر | کنین | لینت | نوسکووا |
| ۱/۸ نهایی | اسویتولینا | کاساتکینا | موکووا | انیسیمووا |
| ۱/۴ نهایی | کیز | اشویانتک | آندرییوا | جنگ |
| نیمهنهایی | پائولینی | پگولا | گاف | سابالنکا |
| فینال | گاف | سابالنکا | سابالنکا | گاف |
مرحله یکچهارم پایانی در صورت صعود هشت سید برتر به صورت زیر خواهد بود:
🔸 سابالنکا [۱] – کیز [۶]
🔸 پائولینی [۴] – جنگ [۵]
🔸 پگولا [۳] – آندرییوا [۷]
🔸 گاف [۲] – اشویانتک [۸]
جداول گرند اسلم ویمبلدون ۲۰۲۵
امتیازات و جوایز نقدی در سال ۲۰۲۵
مجموع جوایز نقدی این دوره از رقابتها با ۷ درصد افزایش به ۵۳ میلیون و ۵۵۰ هزار پوند رسیده و قهرمان مسابقات مبلغ ۳ میلیون پوند جایزه دریافت خواهد کرد.
| دور | امتیاز و جایزه بخش مردان | امتیاز و جایزه بخش زنان |
| اول | ۱۰ | £66,000 | ۱۰ | £66,000 |
| دوم | ۵۰ | £99,000 | ۷۰ | £99,000 |
| سوم | ۱۰۰ | £152,000 | ۱۳۰ | £152,000 |
| چهارم | ۲۰۰ | £240,000 | ۲۴۰ | £240,000 |
| ۱/۴ نهایی | ۴۰۰ | £400,000 | ۴۳۰ | £400,000 |
| نیمهنهایی | ۸۰۰ | £775,000 | ۷۸۰ | £775,000 |
| نایبقهرمان | ۱۳۰۰ | £1,520,000 | ۱۳۰۰ | £1,520,000 |
| قهرمان | ۲۰۰۰ | £3,000,000 | ۲۰۰۰ | £3,000,000 |
تاریخچه
رقابتهای «ویمبلدون» قدیمیترین و به زعم بسیاری معتبرترین رویداد تنیس جهان است که روی زمین چمن بازی میشود.
نخستین دوره از مسابقات تنیس ویمبلدون در سال 1877 یعنی ۱۴۸ سال پیش برگزار گردید که با قهرمانی بازیکنی بریتانیایی به نام اسپنسر گور به پایان رسید. این دیدار تنها 200 تماشاگر داشت و قیمت بلیت آن یک شیلینگ بود. تورنمنت ویمبلدون در «باشگاه تنیس و کروکت انگلستان» برگزار میشود که باشگاهی خصوصی است و فقط اعضا حق استفاده از آن را دارند. این باشگاه که سال 1868 تأسیس شد در ابتدا «باشگاه کروکت انگلستان» نامیده میشد اما بعدها با اضافه شدن زمینهای تنیس به آن به نام فعلی درآمد.
مسابقات رده انفرادی زنان و دونفره مردان از سال 1884 به بازیها اضافه شد. در سال 1913 نیز بخشهای دونفره مختلط و دونفره زنان به رقابتهای ویمبلدون افزوده شد تا این گرند اسلم در تمامی ردهها برگزار گردد.
پس از فرد پری در سال 1936، تنها بازیکن بریتانیایی که توانسته جام قهرمانی را در بخش مردان بالای سر ببرد، اندی ماری، تنیسباز اهل اسکاتلند است که در سالهای 2013 و 2016 موفق به این مهم شد. در بخش انفرادی زنان نیز از سال 1977، هیچ بازیکنی از بریتانیا نتوانسته به قهرمانی برسد. آنابل کرافت و لورا رابسون اما به ترتیب در سالهای 1984 و 2008 توانستند در رده دختران فاتح این مسابقات شوند.
ردهها
ویمبلدون در ردههای زیر برگزار میشود:
- انفرادی مردان (جدول ۱۲۸ نفره)
- انفرادی زنان (جدول 128 نفره)
- دونفره مردان (جدول 64 نفره)
- دونفره زنان (جدول 64 نفره)
- دونفره مختلط (جدول 48 نفره)
- انفرادی پسران (جدول 64 نفره)
- انفرادی دختران (جدول 64 نفره)
- دونفره پسران (جدول 32 نفره)
- دونفره دختران (جدول 32 نفره)
- دونفره مردان (اسطورهها)
- دونفره زنان (اسطورهها)
- دونفره قهرمانان پیشکسوت
- انفرادی مردان با ویلچر
- انفرادی زنان با ویلچر
- دونفره مردان با ویلچر
- دونفره زنان با ویلچر
دو تغییر در رقابتهای سال ۲۰۲۵
برای اولین بار در تاریخ، رقابتهای ویمبلدون امسال بدون حضور داوران خط برگزار خواهد شد و تمامی خطاها با سیستم الکترونیکی خودکار ثبت میشوند. علاوه بر این، فینالهای انفرادی مردان و زنان به جای ساعت ۱۴:۰۰ از ساعت ۱۶:۰۰ وقت محلی شروع خواهند شد. هدف اصلی این تغییر جذب بینندگان تلویزیونی در قاره آمریکا است.
فرمت برگزاری مسابقات
رقابتهای گرند اسلم ویمبلدون در بخشهای انفرادی و دونفره مردان به صورت 3 ست از 5 ست و در سایر ردهها به صورت 2 ست از 3 ست انجام میشود. درصورتیکه نتیجه بازی در ست پنجم (بخش مردان) و ست سوم (سایر ردهها) ۶-۶ شود، سوپرتایبریک برنده بازی را مشخص خواهد کرد.
برچیده شدن سنت «یکشنبه میانی»
تا پیش از سال ۲۰۲۲، روز پایانی هفته اول رقابتهای ویمبلدون موسوم به «یکشنبه میانی» طبق سنت این مسابقات روز استراحت محسوب میشد و هیچ دیداری در این روز انجام نمیگرفت، اما دو سال قبل این سنت کنار گذاشته شد و در یکشنبه میانی نیز شاهد برگزاری مسابقات خواهیم بود.
لباسهای سفید؛ تغییر قانون در بخش زنان
در مسابقات ویمبلدون بازیکنان موظف به پوشیدن لباسهای یکدست سفید رنگ هستند. این قانون البته همیشه مورد استقبال بازیکنان نبوده و طی این سالها معترضانی نیز داشته است. در سال ۲۰۱۳، برگزارکنندگان مسابقات راجر فدرر را مجبور کردند کفشهای خود را که زیره آن به رنگ نارنجی بود تعویض کند که این موضوع با اعتراض تنیسباز سوییسی روبرو شد. طبق قوانین ویمبلدون، استفاده از نوارهای رنگی در لباس (مثلا در حاشیۀ یقه یا آستین) تنها در صورتی مجاز است که پهنای آن از یک سانتیمتر بیشتر نباشد!
اما دو سال قبل در بخش زنان قانون سفتوسخت لباس برای تنیسبازان زن کمی تسهیل شد و با تصمیم دستاندرکاران رقابتها آنها میتوانند از لباسهای زیر رنگی استفاده کنند. پوشیدن لباسهای تمامسفید در میان بازیکنان زن نیز طی این سالها معترضان زیادی داشته و آنها در دوران قاعدگی با مشکلاتی مواجه در طول تورنمنت مواجه میشدند. اما ویمبلدون از دو سال پیش تصمیم گرفت از سختگیریهای سنتی خود عقبنشینی کند و به بانوان آزادی انتخاب بیشتری بدهد.
باشگاه تنیس انگلستان دارای 18 زمین چمن مختص برگزاری مسابقات و 22 زمین برای تمرین بازیکنان است. این باشگاه همچنین دارای 8 زمین خاک رس، 2 زمین آکریلیک و 5 زمین داخل سالن است.
ورزشگاه مرکزی مسابقات ویمبلدون که 15000 نفر گنجایش دارد از سال 2009 به سقف متحرک مجهز شد تا هنگام بارندگی روند برگزاری مسابقات با اخلال مواجه نشود. همچنین جایگاه ویژهای به نام «جایگاه سلطنتی» در این استادیوم وجود دارد. تا سال 2003، بازیکنان ملزم به تعظیم در برابر افراد خانواده سلطنتی حاضر در استادیوم بودند.
زمین شماره یک ویمبلدون نیز با صرف مبلغ 70 میلیون پوند از سال 2019 به سقف متحرک مجهز شده است.
وقتی صحبت از قدمت در تنیس میشود، ویمبلدون حرف نخست را میزند؛ کمپانی اسلزنجر از سال 1902 تا به امروز وظیفه تأمین توپهای مسابقات را بر عهده داشته که این طولانیترین مدت اسپانسرینگ یک رویداد ورزشی توسط یک شرکت به حساب میآید.
رکوردها (از سال ۱۹۶۸ به بعد)
بخش مردان:
- بیشترین تعداد قهرمانی: راجر فدرر 8 مرتبه (2003 و 2004 و 2005 و 2006 و 2007 و 2009 و 2012 و 2017)
- بیشترین قهرمانی پیاپی: راجر فدرر و بیورن بورگ هر کدام با 5 قهرمانی متوالی (فدرر: 2003، 2004، 2005، 2006، 2007 و بورگ: 1976، 1977، 1978، 1979 و 1980)
- بیشترین قهرمانی در بخش دونفره: تاد وودبریج (6 قهرمانی به همراه مارک وودفورد و 3 قهرمانی با یوناس بیورکمن)
- بیشترین قهرمانی پیاپی در بخش دونفره: تاد وودبریج و مارک وودفورد با 5 قهرمانی متوالی (1993، 1994، 1995، 1996 و 1997)
- جوانترین قهرمان: بوریس بکر با با 17 سال و 227 روز در سال 1985
- مسنترین قهرمان: راجر فدرر در سال 2017 با 35 سال و 11 ماه
- طولانیترین فینال از لحاظ زمان: سال 2019 بین نواک جوکوویچ و راجر فدرر با 4 ساعت و 57 دقیقه
- بیشترین تعداد پیروزی در بخش انفرادی: راجر فدرر با 105 پیروزی از سال 2001 تا 2019
- طولانیترین مسابقه تاریخ ویمبلدون: سال 2010 بین جان ایزنر (آمریکا) و نیکولاس ماهوت (فرانسه). این مسابقه 11 ساعت و 5 دقیقه (در طی سه روز) طول کشید و ایزنر در ست پنجم با نتیجه 68-70 پیروز شد. ست پایانی این مسابقه بهتنهایی 8 ساعت و 11 دقیقه به طول انجامید.
جان ایزنر و نیکولاس ماهوت؛ خاطرهبازی با طولانیترین مسابقه تاریخ
بخش زنان:
- بیشترین تعداد قهرمانی زنان: مارتینا ناوراتیلووا 9 مرتبه (1978 و 1979 و 1982 و 1983 و 1984 و 1985 و 1986 و 1987 و 1990)
- بیشترین قهرمانی پیاپی: مارتینا ناوراتیلووا با 6 قهرمانی متوالی (1982، 1983، 1984، 1985، 1986 و 1987)
- بیشترین قهرمانی در بخش دونفره: مارتینا ناوراتیلووا با 7 قهرمانی (1976 به همراه کریس اورت، 1979 به همراه بیلی جین کینگ و قهرمانی به همراه پم شریور در سالهای 1981، 1982، 1983، 1984 و 1986)
- بیشترین قهرمانی پیاپی در بخش دونفره: مارتینا ناوراتیلووا و پم شریور در سالهای 1981, 1982, 1983 و 1984 – ناتاشا زوروا در سالهای 1991، 1992، 1993 و 1994)
- بیشترین تعداد پیروزی در بخش انفرادی: مارتینا ناوراتیلووا با 120 پیروزی در سالهای 1973 تا 2004)
- طولانیترین فینال از لحاظ زمان: وینس ویلیامز و لیندزی دونپورت در سال 2005 با 2 ساعت و 45 دقیقه
سلام به رفقا
واقعیتش تو این مدت انقد اتفاقات بد و عجیب غریب افتاد که کلا تنیس فراموشم شد.
در این مدت که نت نبود. نتایج جالبی رقم خورد.
آلکاراز و بوبلیک تورنمنت های ۵۰۰ رو بردن.
مدودو دوباره به فینال یه تورنمنت رسید که نشون از بهبود وضعیتش داره. هرچند خیلی کم.
تو بخش زنان هم بازم جسیکا پگولا مثل پارسال یه تورنمنت ۵۰۰ برد و ….
آلکاراز با وضعیتی که الان داره روی کاغذ باز هم شانس اول قهرمانیه. چون هم چمن باز خوبیه هم در حال حاضر آمادگی خوبی داره.
ولی از اون ور سینر هم به لحاظ انگیزشی شاید میشه گفت تو بالاترین سطح خودش باشه چون باید فینال رولندگاروس رو اینجا جبران کنه.
هر چند آلکاراز دو بار ویمبلدون رو برده و واقعا چمن باز خوبی هم هست ولی من سال های قبل هم گفتم که سینر میتونه چمن باز بهتری باشه و بنظرم هست. چون استایل بازی سینر خیلی به بازی به چمن میخوره تا استایل آلکاراز.
آلکاراز الان جوونه و نیروی جوونیش نقطه ضعف هاشو پر میکنه. یعنی اینکه استایل بازیش خیلی مناسب چمن نیست با دوندگی زیاد پوشش داده میشه و به چشم نمیاد. ولی اگر یخورده سنش بالاتر بره، اونجا تاثیر سبک و استایل بازی تو زمین های مختلف بیشتر خودشو نشون میده. اونجاست که سینر میتونه دست بالاتر رو بگیره و در بلند مدت تو چمن دستآوردهای بیشتری نسبت به آلکاراز داشته باشه (البته اگر فرض کنیم هر دو همین لول رو حفظ خواهند کرد)
به نظرم شانس سینر و آلکاراز برا قهرمانی برابره. تفاوتشون اینه که آلکاراز در حال حاضر روحیه بهتری داره، سینر انگیزه بالاتری داره.
بشخصه اگر بخوام یکنفر رو انتخاب کنم با اختلاف خیلی کم سینر رو انتخاب میکنم.
فکر میکنم شدت انگیزه سینر در حال حاضر بیشتر از شدت روحیه آلکاراز باشه.
امیدوارم مدودو بالاخره اینجا خودی نشون بده. اما اگر قرار نیست این اتفاق بیفته دوست دارم سینر این جام رو بگیره.
تو بخش زنان هم که مثل همیشه ویمبلدون غیر قابل پیشبینی ترین گرنداسلم ساله.
دوست دارم ایگا قهرمان بشه ولی فکنم سابا و ربکینا یخورده شانسشون بیشتره.
در کل قابل پیشبینی نیست.
باید ببینیم چی میشه؟
خب رسیدیم به مهمترین گرنداسلم که همیشه آدمو یاد فدرر میندازه و البته تورنومنت مورد علاقه خودم تو تنیس هم هست،(شاید بخاطر چمن بودن و علاقم به فوتبال هم باشه!)
از این ها گذشته بخاطر حملات اسرائیل به تبریز نگران حاج آقا هم بودم چون تاجایی که یادمه اهل تبریز بودن فک کنم، تا اینکه الان پیامشون رو دیدم و خیالم راحت شد.
انشالله که همه دوستان سلامت باشند🙏🏻
خوبه که بدونیم آقای گلزار و آقای سهیل هم اهل کجا هستند تا حداقل جغرافیایی بیشتر باهم آشنا بشیم. من مشهدم.
ممنونم ادوین جان.
بله من اهل تبریزم. هرچند از سال ۹۲ ساکن تهران شدم. ولی الان یه سالی میشه که برگشتم تبریز و فعلا اینجام.
والا تو تبریز فقط سمت فرودگاه و پادگان های نظامی زده میشد که از داخل شهر فاصله دارن.
ممنون بابت اینکه به فکرمون بودی.
روزهای آخر مشهدم زدن. امیدوارم حالت خوب باشه و همیشه سلامت باشی.
به هر حال امیدوارم هر اتفاقی که میفته به مردممون اتفاق بدی نیفته. این زندگی حق ما نیست. ما همیشه درحال جنگیم چه با دشمن چه با زندگی که برامون ساختن.
امیدوارم حال همه دوستان هم خوب باشه.
منم از اصفهان هستم .خداروشکر سالم هستید انشالله بقیه مردم سالم بمانند و به سلامتی از این بحران عبور کنند
خب فعلا فقط آقای گلزار غایبه پس.
تا ویمبلدون دور اولش هست میتونیم از فوتبال هم بگیم.
یه تبریک به حاج آقا بخاطر قهرمانی تراکتور ، چیزی که قبلا هم حقش بود بهش برسه و بالاخره شد. امسال هم که اسکوچیچ به دور از حواشی به نظرم تیم خوبی رو ببنده.
آقای سهیل رو هم اگه سپاهانی فرض کنیم، باید بگیم کارترون رفت و اسطورشون محرم نویدکیا دوباره به سپاهان برگشته و به قول حاج آقا باید ببینیم لیگ امسال چی میشه.
منم که نمیدونم یادتون میاد قبلا یه ابومسلم داشتیم که گاهی یقه بزرگان لیگ رو هم میگرفت و تا فینال جام حذفی هم رفت و تو لیگ چهارم شد، اما الان دیگه خبری ازش نیست و پدیده هم نیست و اینم از فوتبال مشهد..
بله بله
تراکتور تنها دلیلی که باعث میشه من هنوز فوتبال رو دنبال کنم. چلسی رو هم فقط نتایجش رو پیگیری میکنم.
خوشبختانه امسال تراکتور به حقش رسید. نمیخوام اینجا سر فوتبال و اتفاقاتش جر و بحث کنیم. ولی این باید حداقل دومین قهرمانی ما بود. سالی که فغانی سر مارو برید هیچموقع فراموشمون نمیشه. دوسال قبلشم محسن ترکی تو بازی با استقلال باعث شد قهرمان نشیم. که اگه فقط مساوی میشد اون بازی ما قهرمان بودیم.
ولی خب بماند.
امسال تراکتور تیم خوبی داره. انگار یه چندتا خارجی هم دارن جذب میکنن که تیم کامل بشه. امیدوارم تو آسیا بتونه یکی دو مرحله بالا بره حداقل.
ابومسلم رو خوب یادمه، بعد شد سیاه جامگان.
حیف شد واقعا. نمیدونم چرا مسئولان مشهد تو فوتبال سرمایه گذاری نمیکنن؟؟؟ پدیده هم که یهو معلوم نشد چی شد؟؟
مشهد به عنوان یه کلانشهر باید همیشه یه تیم داشته باشه تو لیگ.