مرد اول تنیس جهان در مصاحبه با جان ورتایم صحبتهای جالبی را مطرح کرد.
تنیسفا – نواک جوکوویچ چندی پیش با برنامه «شصت دقیقه» در شبکه سیبیاس آمریکا به گفتوگو نشست و پیرامون مسائل مختلف صحبت کرد؛ از رقابتش با دو رقیب دیرین خود فدرر و نادال تا جدال با نسل جوان، جنبههای ذهنی تنیس، واکسن و زندگی شخصی. در ادامه بخشهای مهم این گفتوگو را میخوانید.
بیتردید سال ۲۰۲۳ یکی از موفقترین سالهای دوران حرفهای نواک جوکوویچ بود؛ سالیکه او به فینال هر چهار گرند اسلم فصل رسید و به جز ویمبلدون در سه تای دیگر یعنی اوپن استرالیا، اوپن فرانسه و اوپن آمریکا قهرمان شد تا با ۲۴ قهرمانی گرند اسلم بالاتر از رافائل نادال (۲۲) و راجر فدرر (۲۰) عنوان پرافتخارترین مرد تاریخ تنیس را از آن خود کند. او همچنین با فتح سینسیناتی و پاریس تعداد عناوین مسترز خود را به عدد ۴۰ رساند و نهایتاً هم با کسب هفتمین قهرمانی در رقابتهای نهایی تورین فصل را به بهترین شکل ممکن به پایان رساند.
بخش عمدهای از عناوین اسطوره ۳۶ ساله دنیای تنیس در این فصل اما با پیروزیهایی مقابل حریفانی بسیار جوانتر از او به دست آمد. ستارگان نسل جدید تنیس مانند آلکاراس و سینر بارها در میادین مختلف برای توقف جوکوویچ تلاش کردند و به جز آلکاراس در فینال ویمبلدون، تقریباً تمامشان قافیه را به صربیناتور واگذار کردند.
جوکوویچ در ابتدای صحبتهای خود با جان ورتایم روزنامهنگار برجسته آمریکایی درباره رقابتش با نسل جدید تنیس صحبت کرد و گفت: «این که بازیکنان جوان بسیار حریص و مشتاق موفقیت هستند و انگیزه زیادی برای ارائه بهترین نمایش خود مقابل من دارند به من انگیزه مضاعفی میدهد و هیولای درونم را بیدار میکند.»
بازیکن صرب همچنین ضمن تمجید از آلکاراس، شکست مقابل این اعجوبه جوان در فینال ویمبلدون را انگیزهای مضاعف برای درو کردن جامهای مهم ادامه فصل دانست و گفت: «آلکاراس یکی از کاملترین بازیکنانی است که طی این سالها دیدهام. شکست در برابر او در ویمبلدون آن قدر حالم را گرفت که نیاز داشتم همه مسابقات فصل هارد کورت آمریکای شمالی را برنده شوم که همین طور هم شد. [اینگونه] شکستها برای من فرصت بزرگی است تا خود را احیا و تلاشم را دوچندان کنم.»
مرد اول تنیس جهان که بیش از نیمی از عناوین گرند اسلم خود را بعد از ۳۰ سالگی کسب کرده، شاید دیگر چابکی دوران جوانیاش را نداشته باشد اما به گفته خودش با دقت بالاتر و هوشمندانهتر بازی میکند: «گاهی اوقات هدفی به اندازه یک سکه کوچک را در زمین نشانه میگیرم و بعضی مواقع هم ممکن است هدف بزرگتری داشته باشم. بسته به اینکه در چه برههای از بازی هستیم و مقابل چه کسی بازی میکنم و چه تاکتیکی را اتخاذ کردهام.»
ممکن است تصور شود نوله برای پیروزی مقابل حریفانش تنها بر روی تاکتیکهای خود تمرکز میکند اما اینگونه نیست و او برای یافتن نقاط ضعف آنها، جزئیات رفتاریشان را در طول بازی به دقت زیر نظر میگیرد: «اگر چه در تنیس برخورد فیزیکی وجود ندارد، اما ما ارتباط چشمی بسیاری با هم داریم. موقع نشستن روی صندلی در زمان استراحت بین دو گیم، نمایشگر ورزشگاه حریف را نشان میدهد و من تماشا میکنم که او چگونه آب مینوشد، آیا بیش از حد تعریق دارد یا نحوه تنفسش چگونه است، آیا عمیق نفس میکشد؟ ارتباطش با تیم مربیانش چگونه است؟»
جوکوویچ در قسمت دیگری از این مصاحبه پیرامون مسائل ذهنی و روانی تنیس صحبت کرد. بر کسی پوشیده نیست که صربیناتور از نظر سرسختی ذهنی در دنیای تنیس هماوردی ندارد و بارها و بارها در لحظات حساس و کلیدی مسابقات مختلف توانسته با اتکا به اعصاب پولادین خود از شکست فرار کند و ورق بازی را برگرداند. او این ویژگی بسیار مهم خود را نه یک استعداد ذاتی که ثمره تمرین ذهنی و تلاش زیاد عنوان کرد و گفت: «سرسختی ذهنی یک موهبت نیست. چیزی است که با تمرین و تلاش به دست میآید. تکنیکهای مختلفی برای این کار وجود دارد. تنفس آگاهانه و عمیق نقش مهمی ایفا میکنند. خصوصاً مواقعی که اضطراب زیادی دارید. ممکن است از بیرون اینطور به نظر برسد که در مواقع بسیار حساس تمرکز بالایی دارم. اما باور کنید که درونم آشوب است. در واقع جنگ اصلی همواره درون آدم است، اینطور نیست؟ ترس و تردید همواره با شما همراه است. آنها را در تک تک مسابقاتم حس میکنم.»
پرافتخارترین بازیکن تاریخ همچنین از رویکرد مثبتاندیشی کاذب در ورزشها انتقاد کرد و در ادامه درباره رمز موفقیت قهرمانان بزرگ سخن گفت: «این ذهنیت را که در ورزشها وجود دارد دوست ندارم. اینکه میگویند مثبتاندیش و خوشبین باش و جایی برای شکست و تردید وجود ندارد و اینجور چیزها. غیرممکن است ترس و تردید نداشته باشید. شما انسان هستید. تفاوت بین قهرمانان بزرگ با افرادی که در رسیدن به بالاترین سطح درجا میزنند این است که آنها به مدت طولانی خود را درگیر احساسات نمیکنند. برای من، این زمان بسیار کوتاه است. به محض اینکه با آن مواجه میشوم، آن را میپذیرم. ممکن است در زمین جوش و خروش داشته باشم و فریاد بزنم. اما قادرم [سریع] به شرایط عادی بازگردم.»
جوکوویچ در ادامه جدال حماسیاش با راجر فدرر در فینال رقابتهای ویمبلدون ۲۰۱۹ را مثال زد، جاییکه اسطوره صرب دو مرتبه تا آستانه شکست برابر حریف پرآوازه سوئیسی پیش رفت اما نهایتاً برنده از زمین بیرون آمد: «۱۳-۱۲ در ست پنجم او را شکست دادم. هر سه ستی که بردم را در تایبریک برنده شدم. اگر به آمار بازی نگاه کنید، فدرر از هر نظر عملکرد بسیار بهتری داشت، اما من برنده بازی شدم. این نشان میدهد که شما میتوانید با ارائه بهترین نمایش خود در لحظات مهم و تعیینکننده پیروز شوید.»
اما بخش دیگری از مصاحبه جوکوویچ به رقابت او با نادال و فدرر اختصاص داشت. اسطوره ۳۶ ساله تنیس جهان که با عملکرد فوقالعادهاش طی یک دهه اخیر توانسته در اغلب زمینهها گوی سبقت را از دو رقیب سنتیاش برباید، اذعان کرد که اوایل دوران حرفهای خود از آنها هراس داشته است. او در این زمینه به طور خاص به تقابلش با رافائل نادال اشاره کرد و گفت: «با نادال در رولان گاروس بازی داشتم. رختکن من کنار رختکن او قرار داشت. پیش از بازی سعی میکردیم برای آماده شدن به یکدیگر فضا بدهیم، رختکن اما زیاد بزرگ نبود. نادال را میدیدم که کنار گوش من با سرعت میدود و بالا و پایین میپرد. من حتی میتوانستم موسیقیای که در هدفونش گوش میکرد را بشنوم و این چیزها روی من تأثیر داشت. اوایل دوران حرفهای خود نمیدانستم که اینها همه بخشی از ماجرا است و بنابراین از آنها میهراسیدم. اما در عین حال انگیزه میگرفتم تا من هم کارهای خودم را انجام دهم و نشان دهم که برای نبرد آماده هستم.»
با وجود کسب تمامی عناوین مهم و ایستادن بر قله افتخارات تنیس، جوکوویچ در مقوله محبوبیت هیچگاه نتوانسته به اندازه فدرر و نادال موفق باشد و او اغلب در رویارویی با حریفانش در ورزشگاه با جو ضد خود مبارزه کرده است. صربیناتور ضمن پذیرش این موضوع اظهار داشت: «میزان فشار و استرس وقتی تماشاگران علیه شما هستند بسیار بیشتر است. جو ورزشگاهها اغلب بر ضد من بوده است و من یاد گرفتهام که چگونه در این شرایط موفق عمل کنم. مردم فکر میکنند این وضعیت موجب میشود تا بهترین نمایشم را ارائه دهم و همینگونه نیز بوده است اما من هم دوست دارم حمایت تماشاگران را داشته باشم.»
جوکوویچ همچنین گفت که به دلیل رقابتش با فدرر و نادال هیچگاه رابطه دوستانهای با آنها نداشته اما ابراز امیدواری کرد در آینده این ارتباط شکل بگیرد: «واقعاً مشتاق هستم. ما در طول دوران حرفهای خود رابطه چندانی خارج از زمین تنیس نداشتیم و دوست یکدیگر نیستیم. چون رقیب هم بودیم و دوستی با وجود رقابت دشوار است، چراکه میتواند [در تقابلها] به ضرر شما تمام شود. اما سالیان متمادی در رویدادهای مختلف با هم رقابت کردیم و دست کم من نهایت احترام را برای آنها قائل هستم. بنابراین امیدوارم یک روز، زمانیکه به پایان دوران ورزشی خود رسیدیم بنشینیم و [پیرامون مسائل مختلف] تأمل و گفتوگو کنیم. این فوقالعاده خواهد بود.»
هنگامیکه از اتفاق جنجالی پارسال یعنی اخراج جوکوویچ از خاک استرالیا به دلیل عدم تزریق واکسن صحبت به میان آمد، تنیسباز صرب بار دیگر ضمن توصیف حالوهوای آن زمان موضعش را درباره واکسیناسیون اعلام کرد و گفت: «از من به عنوان آدم بد کل دنیا نام برده شد. بیشتر جهان علیه من بودند. این حس را قبلاً در ورزشگاه با تماشاگران تجربه کرده بودم اما این شرایط را هرگز در زندگیام تجربه نکرده بودم… بعضی مردم سعی میکنند من را ضد واکسن جلوه بدهند. من نه ضد واکسن هستم و نه طرفدار واکسن. من طرفدار آزادی انتخاب هستم.»
عملکرد و دستاوردهای جوکوویچ در دنیای تنیس از او یک چهره بسیار محبوب و پرطرفدار در صربستان و سایر کشورهای حوزه بالکان ساخته است و خیلیها منتظر هستند تا او را روزی در قامت یک سیاستمدار و چه بسا رییس جمهور کشورش ببینند. با این حال جوکوویچ در پاسخ به پرسش جان ورتایم در این باره اظهار داشت که در حال حاضر قصدی برای ورود به دنیای سیاست ندارد و ترجیح میدهد بر روی ورزش و فعالیتهای بشردوستانه تمرکز کند.
