قدیمیترین تورنمنت تنیس جهان از روز دوشنبه ۸ تیر ماه آغاز میشود.
تنیسفا – تابستان لندن دوباره با همان عطر آشنای چمن تازه کوتاه شده، طعم شیرین توتفرنگی و خامه، و بارشهای ناگهانی باران از راه رسیده است. پس از پایان تورنمنتهای تدارکاتی در گوشهوکنار اروپا، اکنون شمارش معکوس به پایان رسیده و بار دیگر نگاه میلیونها هوادار تنیس به مقدسترین زمینهای این ورزش در ویمبلدون دوخته شده است؛ جایی که تاریخ، سنت و شکوه با هیجان ناب رقابت در هم میآمیزند.
از روز دوشنبه ۲۹ ژوئن، صدوسیونهمین دوره مسابقات ویمبلدون سومین گرند اسلم فصل آغاز میشود و ستارههای بزرگ و نسل تازه مدعیان برای فتح ارزشمندترین جام روی چمن، نبردی دو هفتهای را کلید خواهند زد.
غیبت تلخ پادشاه جوان؛ کارلوس آلکاراس
بزرگترین غایب رقابتهای این دوره، کارلوس آلکاراس قهرمان سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ است. ستاره ۲۳ ساله اسپانیایی که سال ۲۰۲۶ را با قهرمانی در اوپن استرالیا طوفانی آغاز بود، به دلیل مصدومیت از ناحیه مچ دست راست در مسابقات بارسلونا، نهتنها رولان گاروس بلکه ویمبلدون را نیز از دست داد. غیبت او که در فینال پارسال رقابت را به یانیک سینر واگذار کرده بود، راه را برای سایر مدعیان بازتر کرده است.
بازگشت افسانهای؛ سرینا ویلیامز دوباره در ویمبلدون
شاید هیچ خبری به اندازه بازگشت سرینا ویلیامز ۴۴ ساله نتوانست تیتر یک رسانههای ورزشی جهان را به خود اختصاص دهد. اسطوره بیبدیل تنیس که در سال ۲۰۲۲ از دنیای حرفهای خداحافظی کرده بود، با دریافت سهمیه وایلد کارت برای بخش انفرادی و همچنین بخش دونفره (در کنار خواهرش وینس)، بازگشتی احساسی و تاریخی به زمینهای چمن لندن خواهد داشت. حضور او به تنهایی وزن و اعتبار ویمبلدون ۲۰۲۶ را چند برابر کرده و تمام نگاهها را به سمت زمین مرکزی خیره خواهد کرد.
بختهای اصلی قهرمانی در بخش مردان
در غیاب آلکاراس، تنور رقابت در بخش مردان همچنان داغ است و مدعیان برای تصاحب جام طلایی دندان تیز کردهاند:
یانیک سینر: مدافع عنوان قهرمانی (فاتح ویمبلدون ۲۰۲۵) و مرد شماره یک فعلی جهان، اصلیترین شانس قهرمانی است. ستاره ایتالیایی گرچه در اوج آمادگی در رولان گاروس به جام نرسید، اما قدرت ذهنی بالا و ضربات سنگینش روی چمن، او را کاندید شماره یک برای فتح SW1۹ تبدیل کرده است.
نواک جوکوویچ: صربیناتور را هر چه قدر هم از اوج به دور باشد هرگز نباید روی چمن ویمبلدون دست کم گرفت. قهرمان ۷ دوره رقابتها با تجربه فوقالعاده بالایش، همواره در لندن یک سطح بالاتر از بقیه بازی میکند و انگیزه بالایی برای رسیدن به رکورد خارقالعاده ۲۵ـمین گرند اسلم دارد. رکوردی که البته از سال ۲۰۲۴ موفق به شکستن آن نشده است.
الکساندر زورف: مرد دوم تنیس جهان که اخیراً در مسابقات رولان گاروس ۲۰۲۶ سرانجام طلسمشکنی کرد و اولین قهرمانی گرند اسلم دوران حرفهای خود را به دست آورد، به عنوان سید شماره ۲ در ویمبلدون به میدان میرود. زورف پس از قهرمانی در پاریس، به دنبال اثبات تواناییهای خود در چمن است؛ زمینی که تاکنون نتوانسته توفیقی در این زمین داشته باشد.
تیلور فریتس: نفر هفتم ردهبندی که امسال نایبقهرمان مسابقات اشتوتگارت و هاله شد، طی چند فصل اخیر نشان داده که در زمین چمن بازیکن قابلی است و سرویسهای سنگین، ضربات فورهند و سبک تهاجمیاش کاملاً با شرایط ویمبلدون هماهنگ است. بسیاری از تحلیلگران، این تنیسباز آمریکایی را سومین یا چهارمین مدعی اصلی قهرمانی میدانند.
دنیل مدودف: تنیسباز روس در سالهای اخیر فراز و نشیب زیادی داشته، اما سابقه حضور در مراحل پایانی ویمبلدون را دارد. اگر ریتم مسابقات را زود پیدا کند، تجربه و توانایی تاکتیکی او میتواند دردسر بزرگی برای مدعیان باشد. با این حال، فرم نهچندان باثباتش باعث میشود یک پله پایینتر از زورف و فریتز قرار بگیرد.
بن شلتون: اگر مرد پنجم تنیس جهان که قهرمان رقابتهای اشتوتگارت شد بتواند ثبات ذهنی بیشتری داشته باشد، توانایی شکست هر بازیکنی را این دوره دارد. سرویسهای بالای ۲۲۰ کیلومتر، حملات سریع به تور و اعتمادبهنفس بالا باعث شده بسیاری او را گزینهای برای شگفتیسازی بدانند. در زمین چمن، این ویژگیها ارزش دوچندان پیدا میکنند.
در زیر مسیر چهار سید نخست رقابتها تا دیدار پایانی را مشاهده میکنید:
| دور/بازیکن | سینر | زورف | اوژه آلیاسیم | شلتون |
| اول | کیتسمانوویچ | بلاکس | شوچنکو | ویرتانن |
| دوم | بورژش | رویر | پریژمیچ | جمهور |
| سوم | بوسه (۳۱) | آرنالدی (۳۲) | نوری (۲۶) | امبر (۲۷) |
| ۱/۸ نهایی | داردری (۱۴) | لهچکا (۱۳) | تین (۱۶) | منسیک (۱۵) |
| ۱/۴ نهایی | مدودف (۸) | فریتس (۶) | جوکوویچ (۷) | د مینور (۵) |
| نیمهنهایی | اوژهالیاسیم (۳) یا جوکوویچ (۷) | شلتون (۴) | سینر (۱) | زورف (۲) |
| فینال | زورف (۲) یا شلتون (۴) | سینر (۱) یا اوژه-الیاسیم (۳) | زورف (۲) یا شلتون (۴) | سینر (۱) یا اوژه-الیاسیم (۳) |
مسیر قهرمانی جوکوویچ نیز به صورت زیر است:
• دور اول: ییبینگ
• دور دوم: سیتسیپاس/گاستون
• دور سوم: ریندرکنش
• یکهشتم نهایی: روبلف/فونسکا
• یکچهارم نهایی: اوژه-الیاسیم
• نیمهنهایی: سینر/مدودف
• فینال: زورف/فریتس/شلتون
مرحله یکچهارم پایانی مسابقات ویمبلدون در صورت صعود هشت سید برتر به صورت زیر خواهد بود:
🔸 سینر [۱] – مدودف [۸]
🔸 اوژه-الیاسیم [۳] – جوکوویچ [۷]
🔸 د مینور [۵] – شلتون [۴]
🔸 فریتس [۲] – زورف [۶]
جدول زنان ویمبلدون ۲۰۲۶ چندین مدعی جدی دارد و پیشبینی قهرمان دشوارتر از همیشه است. با این حال، بر اساس عملکرد یک سال اخیر، سابقه بازی روی چمن و فرم فعلی، این چند بازیکن بیشترین شانس را برای فتح جام دارند.
آرینا سابالنکا: ستاره بلاروسی بهعنوان نفر اول جهان و سید نخست مسابقات وارد ویمبلدون شده است. او طی چند سال اخیر یکی از باثباتترین بازیکنان تنیس زنان بوده و اگرچه هنوز قهرمانی ویمبلدون را در کارنامه ندارد، سه بار به نیمهنهایی این رقابتها رسیده است. قدرت بالای سرویس و ضربات تهاجمی، او را به اصلیترین مدعی قهرمانی تبدیل کرده است.
النا ریباکینا: قهرمان ویمبلدون ۲۰۲۲ همچنان یکی از خطرناکترین بازیکنان روی چمن است. ریباکینا امسال قهرمان اوپن استرالیا شد و هر زمان از نظر بدنی آماده باشد، سبک بازیاش یکی از ایدهآلترینها برای زمین چمن محسوب میشود. سرویسهای قدرتمند و بازی مستقیم، او را به گزینهای جدی برای قهرمانی تبدیل کرده است.
ایگا اشویانتک: اشویانتک سال گذشته با قهرمانی مقتدرانه در ویمبلدون نشان داد که دیگر فقط ملکه خاک رس نیست. اگرچه فصل ۲۰۲۶ او با فراز و نشیبهایی همراه بوده و خودش نیز از فشار دفاع از عنوان قهرمانی صحبت کرده است، اما تجربه قهرمانی، توانایی تاکتیکی بالا و اعتمادبهنفس در مسابقات بزرگ، او را همچنان در جمع اصلیترین مدعیان قرار میدهد.
میرا آندریوا: ستاره نسل جدید پس از قهرمانی در رولان گاروس ۲۰۲۶ با روحیهای عالی وارد لندن شده است. این تنیسور جوان روس با هوش تاکتیکی، آرامش ذهنی و پیشرفت چشمگیرش، حالا دیگر یک شگفتی نیست؛ بلکه یکی از مدعیان واقعی کسب سومین گرنداسلم فصل به شمار میرود.
مسیر چهار سید نخست رقابتها تا دیدار پایانی:
| دور/بازیکن | سابالنکا | ریباکینا | اشویانتک | پگولا |
| اول | تئودورا کوستوویچ | لوئیس بواسون | تیلور تاونسند | داریا ویدمانووا |
| دوم | اولینیکووا / کسلر | کیتی مکنلی | ترزا والنتووا | ویکتوریا خیمنز کاسینتسوا |
| سوم | اما رادوکانو (۳۰) | الیس مرتنس (۲۵) | الکساندر ایالا (۲۹) | آناستازیا پوتاپووا (۲۷) |
| ۱/۸ نهایی | نائومی اوساکا (۱۴) | دیانا شنایدر (۱۵) | جزمین پائولینی (۱۳) | آیوا یوویچ (۱۶) |
| ۱/۴ نهایی | میرا آندریوا (۵) | آماندا انیسیمووا (۶) | الینا اسویتولینا (۸) | کوکو گاف (۷) |
| نیمهنهایی | جسیکا پگولا (۴) | ایگا اشویانتک (۳) | النا ریباکینا (۲) | آرینا سابالنکا (۱) |
| فینال | النا ریباکینا (۲) | آرینا سابالنکا (۱) | آرینا سابالنکا (۱) | النا ریباکینا (۲) |
مرحله یکچهارم پایانی در صورت صعود هشت سید برتر به صورت زیر خواهد بود:
🔸 سابالنکا [۱] – آندرییوا [۵]
🔸 پگولا [۴] – گاف [۷]
🔸 اشویانتک [۳] – اسویتولینا [۸]
🔸 ریباکینا [۲] – انیسیمووا [۶]
جداول گرند اسلم ویمبلدون ۲۰۲۶
امتیازات و جوایز نقدی در سال ۲۰۲۶
در گرند اسلم ویمبلدون ۲۰۲۶، امتیازات رنکینگ و جوایز نقدی در بخش انفرادی مردان و زنان کاملاً یکسان است. مجموع جوایز این دوره به رکورد ۶۴.۲ میلیون پوند رسیده که نسبت به سال گذشته ۲۰ درصد افزایش داشته است.
| دور | امتیاز و جایزه بخش مردان | امتیاز و جایزه بخش زنان |
| اول | ۱۰ | £80,000 | ۱۰ | £80,000 |
| دوم | ۵۰ | £126,000 | ۷۰ | £126,000 |
| سوم | ۱۰۰ | £185,000 | ۱۳۰ | £185,000 |
| چهارم | ۲۰۰ | £300,000 | ۲۴۰ | £300,000 |
| ۱/۴ نهایی | ۴۰۰ | £480,000 | ۴۳۰ | £480,000 |
| نیمهنهایی | ۸۰۰ | £900,000 | ۷۸۰ | £900,000 |
| نایبقهرمان | ۱۳۰۰ | £1,800,000 | ۱۳۰۰ | £1,800,000 |
| قهرمان | ۲۰۰۰ | £3,600,000 | ۲۰۰۰ | £3,600,000 |
تاریخچه
رقابتهای ویمبلدون نهتنها قدیمیترین تورنمنت تنیس جهان، بلکه نماد اصالت، سنت و شکوه این ورزش به شمار میرود. مسابقاتی که هر سال در زمینهای چمن «آل انگلند کلاب» در جنوب غربی لندن برگزار میشود و برای بسیاری از تنیسبازان، فتح جام آن بزرگترین افتخار دوران حرفهای محسوب میشود. ویمبلدون یکی از چهار گرند اسلم معتبر تنیس است، اما آنچه این رقابتها را از دیگر تورنمنتهای بزرگ متمایز میکند، حفظ سنتهایی است که بیش از یک قرن قدمت دارند؛ از پوشش کاملاً سفید بازیکنان گرفته تا زمینهای طبیعی چمن، توتفرنگی و خامه مشهور و حضور خانواده سلطنتی بریتانیا در جایگاه ویژه زمین مرکزی.
تاریخچه ویمبلدون به سال ۱۸۷۷ بازمیگردد؛ زمانی که باشگاه «آل انگلند کروکت» که در سال ۱۸۶۸ تأسیس شده بود، به دلیل محبوبیت روزافزون تنیس چمنی تصمیم گرفت نخستین دوره مسابقات خود را برگزار کند. هدف اولیه این رقابتها، تأمین هزینه تعمیر غلتک مخصوص نگهداری زمینهای چمن بود، اما هیچکس تصور نمیکرد این مسابقات کوچک به معتبرترین رویداد تاریخ تنیس تبدیل شود. نخستین دوره تنها در بخش انفرادی مردان و با حضور ۲۲ شرکتکننده برگزار شد و اسپنسر گور به عنوان نخستین قهرمان ویمبلدون شناخته شد.
با افزایش محبوبیت تنیس، ویمبلدون نیز به سرعت توسعه یافت. در سال ۱۸۸۴ مسابقات انفرادی زنان و دونفره مردان به برنامه رقابتها اضافه شد و چند دهه بعد، مسابقات دونفره زنان و دونفره مختلط نیز برگزار شد. این روند باعث شد ویمبلدون به کاملترین و مهمترین رویداد تنیس جهان تبدیل شود و بهترین بازیکنان هر نسل برای فتح جام آن به رقابت بپردازند.
تا سال ۱۹۲۱ مسابقات در مجموعه قدیمی باشگاه در خیابان «ورپل رود» برگزار میشد، اما افزایش چشمگیر علاقهمندان و ظرفیت محدود مجموعه، مسئولان را وادار کرد تا به محل فعلی در «چرچ رود» نقل مکان کنند. از سال ۱۹۲۲، ورزشگاه مشهور «سنتر کورت» به خانه اصلی ویمبلدون تبدیل شد؛ زمینی که بسیاری از تاریخیترین و خاطرهانگیزترین دیدارهای تنیس جهان در آن برگزار شده است. سقف متحرک این ورزشگاه نیز از سال ۲۰۰۹ به بهرهبرداری رسید تا بارندگیهای مشهور لندن دیگر برنامه مسابقات را مختل نکند.
یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخ ویمبلدون، آغاز دوران مدرن در سال ۱۹۶۸ بود. پیش از آن، تنها بازیکنان آماتور اجازه حضور در مسابقات را داشتند، اما با ورود تنیسبازان حرفهای، سطح رقابتها به شکل چشمگیری افزایش یافت و ویمبلدون بیش از گذشته به معتبرترین تورنمنت جهان تبدیل شد. از آن زمان تاکنون تقریباً تمامی اسطورههای تنیس، از بیورن بورگ، جان مکانرو، پیت سمپراس و راجر فدرر گرفته تا نواک جوکوویچ، رافائل نادال، سرنا ویلیامز و مارتینا ناوراتیلووا، افتخار قهرمانی در این رقابتها را در کارنامه خود ثبت کردهاند.
با وجود پیشرفت فناوری و تغییرات گسترده در دنیای ورزش، ویمبلدون همچنان به سنتهای خود وفادار مانده است. استفاده از زمین چمن، قانون پوشش تقریباً کاملاً سفید بازیکنان، نبود تبلیغات گسترده در اطراف زمین مسابقه و حفظ فضای کلاسیک مجموعه، هویت منحصربهفرد این تورنمنت را شکل دادهاند. همین ویژگیها باعث شده است ویمبلدون تنها یک مسابقه تنیس نباشد، بلکه رویدادی فرهنگی و تاریخی باشد که هر تابستان میلیونها نفر در سراسر جهان چشمانتظار آغاز آن هستند؛ رقابتی که در آن گذشته پرافتخار و آینده تنیس، هر سال روی چمنهای سبز لندن به هم میرسند.
فرمت برگزاری مسابقات
رقابتهای گرند اسلم ویمبلدون در بخشهای انفرادی و دونفره مردان به صورت 3 ست از 5 ست و در سایر ردهها به صورت 2 ست از 3 ست انجام میشود. درصورتیکه نتیجه بازی در ست پنجم (بخش مردان) و ست سوم (سایر ردهها) ۶-۶ شود، سوپرتایبریک برنده بازی را مشخص خواهد کرد.
برچیده شدن سنت «یکشنبه میانی»
تا پیش از سال ۲۰۲۲، روز پایانی هفته اول رقابتهای ویمبلدون موسوم به «یکشنبه میانی» طبق سنت این مسابقات روز استراحت محسوب میشد و هیچ دیداری در این روز انجام نمیگرفت، اما دو سال قبل این سنت کنار گذاشته شد و در یکشنبه میانی نیز شاهد برگزاری مسابقات خواهیم بود.
لباسهای سفید؛ تغییر قانون در بخش زنان
در مسابقات ویمبلدون بازیکنان موظف به پوشیدن لباسهای یکدست سفید رنگ هستند. این قانون البته همیشه مورد استقبال بازیکنان نبوده و طی این سالها معترضانی نیز داشته است. در سال ۲۰۱۳، برگزارکنندگان مسابقات راجر فدرر را مجبور کردند کفشهای خود را که زیره آن به رنگ نارنجی بود تعویض کند که این موضوع با اعتراض تنیسباز سوییسی روبرو شد. طبق قوانین ویمبلدون، استفاده از نوارهای رنگی در لباس (مثلا در حاشیۀ یقه یا آستین) تنها در صورتی مجاز است که پهنای آن از یک سانتیمتر بیشتر نباشد!
اما سه سال قبل در بخش زنان قانون سفتوسخت لباس برای تنیسبازان زن کمی تسهیل شد و با تصمیم دستاندرکاران رقابتها آنها میتوانند از لباسهای زیر رنگی استفاده کنند. پوشیدن لباسهای تمامسفید در میان بازیکنان زن نیز طی این سالها معترضان زیادی داشته و آنها در دوران قاعدگی با مشکلاتی مواجه در طول تورنمنت مواجه میشدند. اما ویمبلدون از دو سال پیش تصمیم گرفت از سختگیریهای سنتی خود عقبنشینی کند و به بانوان آزادی انتخاب بیشتری بدهد.
باشگاه تنیس انگلستان دارای 18 زمین چمن مختص برگزاری مسابقات و 22 زمین برای تمرین بازیکنان است. این باشگاه همچنین دارای 8 زمین خاک رس، 2 زمین آکریلیک و 5 زمین داخل سالن است.
ورزشگاه مرکزی مسابقات ویمبلدون که 15000 نفر گنجایش دارد از سال 2009 به سقف متحرک مجهز شد تا هنگام بارندگی روند برگزاری مسابقات با اخلال مواجه نشود. همچنین جایگاه ویژهای به نام «جایگاه سلطنتی» در این استادیوم وجود دارد. تا سال 2003، بازیکنان ملزم به تعظیم در برابر افراد خانواده سلطنتی حاضر در استادیوم بودند.
زمین شماره یک ویمبلدون نیز با صرف مبلغ 70 میلیون پوند از سال 2019 به سقف متحرک مجهز شده است.
وقتی صحبت از قدمت در تنیس میشود، ویمبلدون حرف نخست را میزند؛ کمپانی اسلزنجر از سال 1902 تا به امروز وظیفه تأمین توپهای مسابقات را بر عهده داشته که این طولانیترین مدت اسپانسرینگ یک رویداد ورزشی توسط یک شرکت به حساب میآید.
رکوردها (از سال ۱۹۶۸ به بعد)
بخش مردان:
- بیشترین تعداد قهرمانی: راجر فدرر 8 مرتبه (2003 و 2004 و 2005 و 2006 و 2007 و 2009 و 2012 و 2017)
- بیشترین قهرمانی پیاپی: راجر فدرر و بیورن بورگ هر کدام با 5 قهرمانی متوالی (فدرر: 2003، 2004، 2005، 2006، 2007 و بورگ: 1976، 1977، 1978، 1979 و 1980)
- بیشترین قهرمانی در بخش دونفره: تاد وودبریج (6 قهرمانی به همراه مارک وودفورد و 3 قهرمانی با یوناس بیورکمن)
- بیشترین قهرمانی پیاپی در بخش دونفره: تاد وودبریج و مارک وودفورد با 5 قهرمانی متوالی (1993، 1994، 1995، 1996 و 1997)
- جوانترین قهرمان: بوریس بکر با با 17 سال و 227 روز در سال 1985
- مسنترین قهرمان: راجر فدرر در سال 2017 با 35 سال و 11 ماه
- طولانیترین فینال از لحاظ زمان: سال 2019 بین نواک جوکوویچ و راجر فدرر با 4 ساعت و 57 دقیقه
- بیشترین تعداد پیروزی در بخش انفرادی: راجر فدرر با 105 پیروزی از سال 2001 تا 2019
- طولانیترین مسابقه تاریخ ویمبلدون: سال 2010 بین جان ایزنر (آمریکا) و نیکولاس ماهوت (فرانسه). این مسابقه 11 ساعت و 5 دقیقه (در طی سه روز) طول کشید و ایزنر در ست پنجم با نتیجه 68-70 پیروز شد. ست پایانی این مسابقه بهتنهایی 8 ساعت و 11 دقیقه به طول انجامید.
جان ایزنر و نیکولاس ماهوت؛ خاطرهبازی با طولانیترین مسابقه تاریخ
بخش زنان:
- بیشترین تعداد قهرمانی زنان: مارتینا ناوراتیلووا 9 مرتبه (1978 و 1979 و 1982 و 1983 و 1984 و 1985 و 1986 و 1987 و 1990)
- بیشترین قهرمانی پیاپی: مارتینا ناوراتیلووا با 6 قهرمانی متوالی (1982، 1983، 1984، 1985، 1986 و 1987)
- بیشترین قهرمانی در بخش دونفره: مارتینا ناوراتیلووا با 7 قهرمانی (1976 به همراه کریس اورت، 1979 به همراه بیلی جین کینگ و قهرمانی به همراه پم شریور در سالهای 1981، 1982، 1983، 1984 و 1986)
- بیشترین قهرمانی پیاپی در بخش دونفره: مارتینا ناوراتیلووا و پم شریور در سالهای 1981, 1982, 1983 و 1984 – ناتاشا زوروا در سالهای 1991، 1992، 1993 و 1994)
- بیشترین تعداد پیروزی در بخش انفرادی: مارتینا ناوراتیلووا با 120 پیروزی در سالهای 1973 تا 2004)
- طولانیترین فینال از لحاظ زمان: وینس ویلیامز و لیندزی دونپورت در سال 2005 با 2 ساعت و 45 دقیقه
