تمام شد. شامگاه سهشنبه تنیس برای خیلی از ما تمام شد. این نقطه پایانی بود برای استثناییترین دوره تاریخ تنیس.
تنیسفا – امروز صبح که از خواب بیدار شدیم، چیزی انگار برای همیشه تغییر کرده بود. هنوز با خداحافظی راجر فدرر کنار نیامده بودیم، که نوبت به رافائل نادال رسید. از مثلث طلایی تنیس حالا فقط یک ضلع باقی مانده.
این یعنی دیگر شاهد تقابلی میان بزرگان نخواهیم بود. دیگر برای آن نبردهای اساطیری لحظهشماری نخواهیم کرد. دیگر تیتر نمیزنیم فدرر حریف نادال شد، یا جوکوویچ و نادال به هم رسیدند…
اکنون و در این لحظه همه آن لحظات خوب به خاطرهها پیوستهاند.
اینجا ته خط است؛ برای نسل ما که با این سه نفر بزرگ شدیم. با پیروزیهایشان شاد شدیم و با شکستهایشان غصه خوردیم…
شوخی که نیست. دو دهه از عمرمان در این راه گذشت. در هواداری و دنبال کردن رقابت این سه نفر موهایمان سپید شد. چه خاطرهها که نساختیم. چه دعواها و بحثها و جدلها که بر سر آنها با هم نکردیم. بر سر اینکه کدام یک بهتر است؟ حالا کدام یک بهتر است؟ واقعاً میشود تنها یک نفر را انتخاب کرد؟
ما باشکوهترین دوره تاریخ تنیس را لحظه به لحظه زندگی کردیم. مهمترین فصل تنیس پیش چشم ما رقم خورد. به راستی که خوش اقبال بودیم و آیندگان بدون تردید به ما غبطه خواهند خورد. ما شاهدان عینی تاریخ بودیم بدون آنکه خود بدانیم.
اکنون اما آن روزهای خوب به خاطره تبدیل شده است و باید فقط با یاد آن خوش باشیم.
حس غریبی است. گویی از یک سفر دورودراز و خاطرهانگیز برگشتهایم. انگار همه این سالها خواب و رویا بوده و حالا بیدار شدهایم.
برای ما تنیس دیگر مثل سابق نخواهد بود. ما اوج تنیس را به چشم دیدیم و حلاوتش را چشیدیم. نسل جدید هر چقدر هم که خوب باشد دیگر به چشم ما نخواهد آمد.
روزی باید برای فرزندان خود روایتگر این دوران اساطیری باشیم. دورانی که مرز واقعیت و افسانه در آن گم شده بود و پهلو به پهلوی بزرگترین حماسههای تاریخ بشر میزد.
اینجا پایان تاریخ است.
متن بسیار زیبا، اینجا پایان تاریخ است..
فارغ از تعداد گرنداسلم، واقعا روزی الکاراز و سینر مثل فدرر و نادال همینقدر محبوب خواهند شد و همینقدر میراث بجا خواهند گذاشت و همینقدر الهام بخش خواهند بود؟؟
ورزش خاصیتش اینه ولی دلیل موفقیت این بزرگان ثبات توی چندین سال رقابت بود مثل رقابت رونالدو و مسی تو فوتبال