تنیسفا: در ادامه بررسی بهترین سالهای دوران ورزشی راجر فدرر، هشتمین فصل برتر استاد سوئیسی را مرور می‌کنیم.
شماره 8: فصل 2008
سال 2008 یکی از پر فراز و نشیب‌ترین فصول دوران ورزشی راجر فدرر بود. استاد سوئیسی سال را خوب آغاز نکرد و تا قبل از فصل چمن، تنها در تورنمنت 250 امتیازی استوریل قهرمان شد. سریال شکست‌های او برابر رافائل نادال در این سال به اوج رسید و فدرر در فصل خاک 3 مرتبه فینال را به ماتادور واگذار کرد. دیدارهای پایانی مسترزهای مونته‌کارلو و هامبورگ نزدیک بودند، اما شکست عجیبش در فینال رولند جای هیچ بحثی را باقی نگذاشت: فدرر از جایگاهش در اوج آسمان‌ها، فاصله گرفته بود. او پس از فینال رولندگروس سعی کرد روحیه خود را با گفتن جمله “داستان ویمبلدون متفاوت است”، حفظ کند؛ اما شمارش معکوس برای تحویل سلطنت آغاز شده بود. فدرر در فینال حماسی ویمبلدون 2008 برابر نادال شکست خورد و در ادامه با توجه به نتایج ضعیفش در تور امریکا، پس از 237 هفته پیاپی، صدر جدول تنیس مردان را از دست داد.
نقطه عطف این فصل فدرر، المپیک پکن بود. فدرر که در دور دوم مسترز کانادا و دور سوم سینسیناتی حذف شده بود، برای احیای فصل خود راهی شرق آسیا شد. بخت در مسابقات انفرادی با او یار نبود و این بار نوبت جیمز بلیک بود که فدرر را از رسیدن به مدال المپیک محروم کند؛ اما در بخش دونفره، او و هم‌وطن جوانش استنیسلاس واورینکا برای کشورشان سوئیس، افتخار آفرینی کردند و مدال طلای المپیک را به گردن آویختند.
پس از قهرمانی شیرین در پکن، فدرر با روحیه‌ای بالا به امریکا رفت. این اولین بار در 6 سال گذشته بود که استاد سوئیسی تا این هنگام از سال، فاتح هیچ گرنداسلمی نشده بود. فشارها بر فدرر مضاعف شده بود؛ اما او کاری کرد که تنها از قهرمانان بزرگ انتظار می‌رود. سطح بازی خود را دقیقا در زمانی که نیاز بود بالا برد و توانست در ست سوم بازی نیمه‌نهایی یو اس اوپن مقابل جوکوویچ، “بریک” حیاتی را کسب کند و نهایتا راهی فینال شود؛ فینالی که در آن، اندی ماری جوان مقهور نمایش بی‌نظیر اسطوره سوئیسی شد و چاره‌ای جز تسلیم شدن نداشت.
سالی که خوب آغاز نشده بود، با خاطره‌ای خوش برای فدرر به پایان رسید تا او برای ششمین سال پیاپی، حداقل یک گرنداسلم کسب کرده باشد و به سال 2009 امیدوار بماند.
عملکرد در گرنداسلم‌ها
آزاد استرالیا: در دور سوم در مقابل یانکو تیپسارویچ صرب، کارش به ست نهایی کشید (ست پنجم 10-8)، تا پس از 4 سال قدرت‌نمایی زنگ خطر برایش به صدا در بیاید. در ادامه با غلبه بر توماس بردیک و جیمز بلیک به نیمه‌نهایی راه یافت تا مقابل نواک جوکوویچ 20 ساله قرار بگیرد.
فدرر در آن دیدار در سه ست پیاپی مغلوب حریف جوان خود شد. قصاب بلگراد در فینال نیز از سد سونگا گذشت و بدین ترتیب “افسانه‌ی جوکوویچ” آغاز شد.
رولندگروس: فدرر که با راه‌یابی به فینال مسترزهای مونته‌کارلو و هامبورگ، فصل خاک نسبتا خوبی را سپری کرده بود، کار خیلی سختی را برای فینالیست شدن در فرانسه نداشت. او موفق شد کوئری، مونتانیس، آنچیچ، بنتو، گونزالز و مونفیس را مغلوب کند و برای سومین سال پیاپی حریف نادال در دیدار پایانی تنیس آزاد فرانسه شود. در آن مسابقه، استاد سوئیسی بدترین فینال دوران ورزشی‌اش را پشت سر گذاشت و در یک بازی یک‌طرفه در برابر سلطان خاک زانو زد (6-0 6-3 6-1).
ویمبلدون: راجر پس از قهرمانی در هاله، با امید زیادی به لندن آمد. اسطوره سوئیسی توانست با 6 برد 3-0 به فینال ویمبلدون برسد و رکورد 11 برد پیاپی بدون از دست‌دادن ست را در چمن بر جای بگذارد. او در این راه رقبایی چون رابین سودرلینگ، لیتون هیوئیت، ماریو آنچیچ و مارات سفین را از پیش رو برداشت تا بار دیگر مقابل رافائل نادال قرار بگیرد. فدرر 2 ست نخست را به حریف اسپانیایی‌اش واگذار کرد؛ اما توانست به بازی برگردد و ست‌های سوم و چهارم را در تایبرک از آن خود کند. کار به ست سرنوشت‌ساز کشیده شد؛ جایی که جنگندگی ماتادور بر نبوغ جادوگر سوئیسی فائق آمد و نادال اولین قهرمانی خود را در ویمبلدون کسب کرد. از این دیدار که چندین بار به دلیل بارش باران متوقف شد و در مجموع، 4 ساعت و 48 دقیقه به طول انجامید، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازی‌های تاریخ تنیس مردان یاد می‌شود (9-7 6-7 6-7 6-4 6-4).
این شکست نوار 65 برد پیاپی راجر فدرر بر روی چمن را پاره کرد.
آزاد آمریکا: استاد سوئیسی که نتایج ضعیفی در مسترزهای کانادا و سینسیناتی گرفته بود، پس از کسب مدال طلای المپیک در بخش دونفره، به فلاشینگ مدوز آمد. بازی دور چهارم او در یو اس اوپن مقابل ایگور اندریف، که همیشه حریف سرسختی برای فدرر بود، گره خورد؛ اما در آخرین گرنداسلم سال، قطار سریع‌السیر سوئیس ترمزی نداشت. فدرر ست نهایی را 6-3 به سود خود به پایان برد و به دور بعد راه یافت. وی در ادامه مسابقات توانست ژیل مولر را در سه ست پیاپی و نواک جوکوویچ را در 4 ست مغلوب کند تا به پنجمین فینال پیاپی خود در تنیس آزاد امریکا برسد. فدرر در دیدار نهایی به‌راحتی اندی ماری را، که نخستین فینالش در مسابقات گرنداسلم را تجربه می‌کرد، شکست داد و پنجمین قهرمانی متوالی خود را در نیویورک کسب کرد (2-6 5-7 2-6).
سایر تورنمنت‌ها
– قهرمانی در تورنمنت‌های 250 امتیازی استوریل (با شکست نیکلای داویدنکو)، هاله (با شکست فیلیپ کولشرایبر) و بازل (با شکست داوید نلبندیان).
– نایب‌قهرمانی در مسترزهای مونته‌کارلو و رم با شکست مقابل رافائل نادال.
فینال تور:
راجر فدرر در سال 2008، ضعیف‌ترین عملکرد دوران ورزشی خود را در فینال تور مردان به جای گذاشت. او در دور گروهی با ژیل سیمون، رادیک استپانک و اندی ماری هم‌گروه شد. فدرر ابتدا در 3 ست مغلوب سیمون فرانسوی شد. سپس استپانک را در دو ست پیاپی مغلوب کرد تا امیدهایش برای صعود از گروه زنده بماند؛ اما در بازی پایانی گروه مقابل اندی ماری، در حالی که 1-0 پیش بود، ست دوم را در تایبرک و ست سرنوشت‌ساز را با نتیجه 7-5 واگذار کرد تا از دور مسابقات حذف شود. این تنها سالی بود که استاد سوئیسی نتوانست از گروه خود صعود کند.
جام دیویس و المپیک 2008 پکن:
فدرر در سال 2008 کشورش را دیدار پلی‌آف مقابل بلژیک همراهی کرد و با برد در دیدارهای انفرادی و دونفره، سوئیس را راهی گروه جهانی در فصل بعد کرد.
در المپیک پکن و در بازی‌های انفرادی، فدرر با شکست توماس بردیک در دور سوم، انتقام بازی 4 سال پیش را گرفت و راهی یک‌چهارم‌نهایی شد. اما او در این مرحله در کمال ناباوری برابر جیمز بلیک امریکایی شکست خورد تا وداع تلخ دیگری با مسابقات انفرادی المپیک داشته باشد.
مسابقات بخش دونفره، البته داستان دیگری داشت. راجر فدرر و استنیسلاس واورینکا توانستند با غلبه بر بوللی/سپی از ایتالیا، تورسونوف/یوژنی از روسیه و بوپاتی/پیس از هند به نیمه‌نهایی راه یابند. آنها در این مرحله در برابر برادران برایان از امریکا، که شانس اول قهرمانی بودند، قرار گرفتند و در دو ست پیاپی به پیروزی رسیدند و به فینال صعود کردند.
در دیدار پایانی زوج فدرر و واورینکا موفق شدند توماس یوهانسون و سیمون اسپلین سوئدی را مغلوب کنند و مدال طلای بخش دونفره را برای سوئیس به ارمغان آورند.
آمار کلی راجر فدرر در سال ۲۰۰8:
66 برد و 15 شکست (81,5 درصد پیروزی)
رتبه پایان سال در جدول رده‌بندی: ۲
قهرمانی‌ها: 4 (آزاد امریکا، بازل، هاله، پرتغال)
درآمد سالیانه: 5,886,879 دلار
زیباترین لحظه: قهرمانی در تنیس آزاد امریکا.
تلخ‌ترین لحظه: شکست در فینال ویمبلدون.
بیشتر بخوانید: ۱۰ فصل برتر راجر فدرر، اسطوره‌ی بی‌بدیل تنیس جهان؛ بخش دوم
