تنیسفا: راجر فدرر و رافائل نادال، دو اسطوره‌ی بی‌بدیل دنیای تنیس امروز یک‌شنبه از ساعت ۱۲ ظهر (به وقت ایران) در فینال نخستین گرند اسلم سال به مصاف هم خواهند رفت.
احتمالا اگر شش ماه پیش به خوش‌بین‌ترین هوادار فدرر و نادال هم می‌گفتید که این دو در فینال آزاد استرالیا ۲۰۱۷ روبروی یک‌دیگر بازی می‌کنند، آهی از نهادش برمی‌آمد و لبخند تلخی بر روی لبانش نقش می‌بست و یا شاید اگر در حضور یک کارشناس زبده تنیس در این باره صحبت می‌کردید با نگاه عاقل اندر سفیه او مواجه می‌شدید! حتی برای خود فدرر و نادال هم در آن زمان، اندیشیدن به فینال ملبورن خیال‌پردازی محض محسوب می‌شد؛ فدرر که حالا گرند اسلم هجدهم را در دسترس می‌بیند، دو روز پیش بعد از پیروزی مقابل واورینکا و صعود به فینال گفت: “وقتی چند ماه پیش برای افتتاح آکادمی نادال به مایورکا رفتم، من فقط یک پایم سالم بود و او هم مچ دستش را جراحی کرده بود؛ قرار گذاشتیم در یک دیدار خیریه مقابل هم بازی کنیم.” از آن طرف، نادال هم که اکنون بیش از هر زمان دیگری به ۱۵مین عنوان گرند اسلم خود نزدیک شده، بعد از شکست دیمیتروف و راهیابی به فینال، همین حرف را تکرار و تاکید کرد: “حتی در رویاهایم هم چنین چیزی را نمی‌دیدم. این اتفاق ویژه‌ای برای هر دوی ماست.”
فدرر و نادال در حالی به فینال نخستین گرند اسلم سال راه پیدا کرده‌اند که هر دو بخشی قابل توجهی از مسابقات فصل گذشته را به علت مصدومیت از دست دادند و به همین دلیل با رتبه‌هایی بسیار پایین‌تر از جایگاه واقعی‌شان وارد جدول مسابقات آزاد استرالیا شدند؛ فدرر سید ۱۷ و نادال سید ۹.
البته در این بین نباید حذف زودهنگام دو “سید” برتر مسابقات را در راهیابی این دو به فینال فراموش کنیم؛ قطعا حذف غافل‌گیرکننده نواک جوکوویچ قهرمان ۶ دوره آزاد استرالیا در دور دوم و شکست دور از انتظار اندی ماری نفر اول جهان در مرحله چهارم در صعود “فدال” به بازی نهایی تاثیرگذار بوده است.
اما سرانجام هر چه می‌باید، اتفاق افتاد تا امروز نابغه سوییسی و ماتادور جنگاور، پس از نزدیک به شش سال مجددا در فینال یک گرند اسلم به مصاف هم بروند و خاطره خوش سال‌های نه چندان دور سلطه‌شان بر دنیای تنیس را در ذهن علاقه‌مندان زنده کنند.
از آخرین قهرمانی فدرر در یک گرند اسلم حدود پنج سال (ویمبلدون ۲۰۱۲: با شکست ماری) و از آخرین قهرمانی نادال حدود سه سال (رولند گروس ۲۰۱۴: با شکست جوکوویچ) می‌گذرد. فدرر در سال ۲۰۱۵ به فینال ویمبلدون و آزاد آمریکا رسید و در هر دو دیدار مغلوب جوکوویچ شد.
دیدار پیش رو، به نوعی تکرار دیدار تاریخی این دو در آزاد استرالیا سال ۲۰۰۹ است؛ دیداری تماشایی که با برتری ماتادور در ۵ ست همراه بود و به آغوش کشیدن فدرر گریان توسط نادال در مراسم اهدای جوایز، آن را به یکی از ماندگارترین و خاطره‌انگیزترین دیدارهای تاریخ تنیس بدل کرد.
مصاف‌های رو در رو؛ نادال پیشتاز بی‌چون‌و‌چرا
فدرر و نادال تاکنون در مجموع ۳۴ بار مقابل هم بازی کرده‌اند که از این تعداد، ۲۳ دیدار با برتری نادال و ۱۱ بازی با پیروزی فدرر همراه بوده است. سلطان خاک تا به حال ۹ مرتبه رقیب پرآوازه سوییسی خود را در رقابت‌های گرند اسلم شکست داده که ۶ مورد آن در فینال اتفاق افتاده است، این در حالی‌ست که فدرر تنها دو بار موفق به شکست حریف اسپانیایی خود در مسابقات گرند اسلم شده که هر دو در دیدار پایانی رقابت‌های ویمبلدون (۲۰۰۶ و ۲۰۰۷) به دست آمده است.
نادال در هر سه مصافش با فدرر در آزاد استرالیا (۲۰۰۹، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴) نیز فاتح میدان بوده است.
اما آخرین رویارویی این دو، در سال ۲۰۱۵ و در فینال مسابقات ۵۰۰ امتیازی بازل رقم خورد که استاد سوییسی موفق شد نادال را شکست دهد و قهرمان شود.
| دیدارهای رودررو | ||
|---|---|---|
| فدرر | نادال | |
| همه مسابقات | ۱۱ | ۲۳ |
| همه فینال‌ها | ۷ | ۱۴ |
| گرنداسلمها | ۲ | ۹ |
| آزاد استرالیا | ۰ | ۳ |
| رولند گروس | ۰ | ۵ |
| ویمبلدون | ۲ | ۱ |
| آزاد آمریکا | ۰ | ۰ |
| فینال گرنداسلمها | ۲ | ۶ |
| مسترز پایان سال | ۴ | ۱ |
| مسترزها | ۴ | ۱۲ |
| مسابقه‌های ۵ سته | ۲ | ۳ |
فورهند قدرتی در برابر بکهند باظرافت؛ راز موفقیت نادال در برابر فدرر
برتری نسبی نادال در مصاف‌های رودرروی‌اش با فدرر یک علت عمده دارد: تقابل فورهند قطری (Cross Court) او که مطمئن‌ترین ضربه‌اش به شمار می‌رود با بکهند فدرر که شکننده‌ترین ضربه‌ی بازیکن سوییسی محسوب می‌شود.
نادال چپ‌دست ضربات فورهندش را با پیچ‌روی زیاد و ارتفاع بلند می‌زند. از سوی دیگر، فدرر از بکهند یک دست بهره می‌برد که این نوع بکهند در برابر توپ‌های با ارتفاع و اسپین زیاد آسیب‌پذیر است و به همین دلیل فدرر نیز همواره در طول سال‌های رقابتش با نادال از این ناحیه لطمه دیده است. بازیکن اسپانیایی در بازی‌هایش با فدرر، بکهند او را با استفاده از ضربات سهمگین فورهندش مورد حمله قرار می‌دهد و او را مجبور به دادن خطا می‌کند.
این تقابل در زمین‌هایی کند (مثل زمین‌های خاک رس یا هاردکورت‌های کند) بیشتر جلوه می‌کند، چرا که در این زمین‌ها، سرعت حرکت توپ پس از برخورد با زمین کم شده و در مقابل ارتفاعش بیشتر می شود. اما در زمین‌هایی که سریع محسوب می‌شوند (مثل زمین چمن و هاردکورت‌های سریع مثل سینسیناتی) این برتری نادال نمود کمتری دارد و به همین دلیل است که فدرر رکورد بهتری در مقابل او در زمین‌های سریع دارد. (ویمبلدون: ۲ پیروزی مقابل یک باخت و مسترز پایان سال: ۴ پیروزی در برابر یک باخت)
اما خبر امیدوارکننده برای پرافتخارترین تنیس‌باز تاریخ و طرفداران وی این است که امسال سرعت زمین‌های مسابقات آزاد استرالیا نسبت به چند سال اخیر به میزان قابل توجهی افزایش یافته است که این مسئله از همان ابتدای تورنمنت مورد توجه قرار گرفت و واکنش‌های متفاوت بازیکنان را سبب شد؛ به عنوان مثال بازیکنی مثل ورداسکو که سبک بازی‌اش شباهت زیادی به نادال دارد از این تغییر به شدت انتقاد کرد و در مقابل بازیکنان هجومی مانند فدرر از آن استقبال کردند. زمین سریع به فدرر این امکان را می‌دهد که با بازی کردن در نزدیکی خط انتهایی زمین، زهر ضربات بلند نادال را خنثی کند. زمین سریع همچنین به فدرر این اجازه را می‌دهد که به جریان بازی سرعت دهد و رقیب اهل مایورکای خود را به دردسر بیاندازد.
شبکه‌های پخش‌کننده‌ی مسابقات تنیس گرند اسلم آزاد استرالیا (اوپن استرالیا)
نکته آخر…
فدرر، ۳۵ ساله است و نادال ۳۰ ساله؛ شاید بهتر است به جای تلاش برای بیرون کشیدن نام فرد قهرمان از میان انبوه داده‌های آماری، بر روی تماشای بازی و لذت بردن از آن تمرکز کنیم. هیچ بعید نیست مسابقه پیش رو آخرین دیدار رسمی این دو باشد؛ دیداری که ای کاش کسی در آن بازنده نمی‌شد…
