اندی ماری، نفر دوم ردهبندی تنیس مردان موفق شد با شکست میلوش رائونیچ، بخت ششم مسابقات، برای دومین بار قهرمان رقابتهای تنیس ویمبلدون شود.
تنیسباز اسکاتلندی در بازی فینال کار چندان دشواری در برابر حریف کانادایی خود در پیش نداشت و با نتایج (۶-۴ ۷-۶ ۷-۶) بر او غلبه کرد.
سومین قهرمانی ماری در مسابقات گرند اسلم در حالی به دست آمد که او پس از ناکامیهایش در سالهای اخیر، ماه گذشته مجددا از ایوان لندن مربی قبلی خود خواست که به او ملحق شود. ماری در دوره اول همکاریاش با این مربی چک توانسته بود در المپیک لندن، تنیس آزاد امریکا (2012) و ویمبلدون (2013) قهرمان شود اما پس از قطع همکاری با او، هرگز موفق به تکرار آنها نشد.
تنیسباز اهل دانبلین که حدود سه هفته پیش نیز در فینال مسابقات تنیس کوئینز کلاب لندن، رائونیچ را شکست داده بود با این پیروزی هفتمین برد پیاپیاش در برابر او را به دست آورد و در شمار بازیهای رو در رو ۷ بر ۳ پیش افتاد.
قهرمان دو دوره مسابقات ویمبلدون بعد از این پیروزی در مصاحبه با بیبیسی گفت: “مفتخرم که دوباره جام ویمبلدون را در دستانم میگیرم. ویمبلدون مهمترین تورنمنت تنیس برای من است. لحظات فوقالعادهای را اینجا تجربه کردهام، باختهای سختی هم داشتهام، که اتفاقا همانها لذت پیروزی را دوچندان میکند.”
این یازدهمین فینال گرند اسلم ماری بود و او برای اولین بار حضور در مسابقه پایانی یک گرند اسلم را به عنوان بخت اصلی قهرمانی تجربه میکرد. در هر ده تجربه قبلی، راجر فدرر و یا نواک جوکوویچ حریف وی در فینال بودند.
در سوی دیگر میدان، رائونیچ ۲۵ ساله که برای نخستین بار در فینال یک گرند اسلم به میدان میرفت، با شکست راجر فدرر در مرحله قبل، با اعتماد به نفس بیشتری پا به دیدار پایانی گذاشت. هر چند سرویس قدرتمند این تنیسباز بلندقامت، برگ برنده او در بازی با فدرر بود، اما این سلاح وی در برابر یکی از بهترین برگردانندههای سرویس جهان، کماثر واقع شد و نتوانست امتیازهای کمدردسر زیادی را برای او به ارمغان بیاورد.
رائونیچ در مصاحبه مراسم اهدای جام قهرمانی در همین رابطه گفت: “حرکت اندی در زمین فوقالعاده است و خیلی خوب سرویسها را برمیگرداند. اینها نقاط قوت بازی او هستند. وقتی در برابر اندی بازی میکنم، میدانم که او بیش از هر تنیسباز دیگری، سرویسهایم را به زمین برمیگرداند. نواک هم همینطور.”
رائونیچ با آغاز فصل چمن از جان مکنرو که متخصص سبک “سرو و والی” است دعوت به همکاری کرد و مصاف او با ماری در فینال، یاد تقابل جان مکنرو و ایوان لندل، این دو اسطوره روزهای دور تنیس که روزگاری رقابت پرتنشی داشتند را زنده کرد.
[button link=”https://tennisfa.com/2016/07/10/%d9%be%db%8c%d8%b4-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4-%d9%81%db%8c%d9%86%d8%a7%d9%84-%d9%88%db%8c%d9%85%d8%a8%d9%84%d8%af%d9%88%d9%86-%d8%a2%db%8c%d8%a7-%d9%85%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d8%b3%d9%88/” size=”small” target=”new” color=”#108cd7″]بخوانید: پیش نمایش فینال ویمبلدون: آیا ماری به سومین گرنداسلم خود خواهد رسید؟[/button]
کارشناسان تنیس نیز به تمجید از عملکرد ماری در این دوره از مسابقات ویمبلدون پرداختند، از آن جمله تیم هنمن، تنیسباز بازنشسته بریتانیایی که چهار نیمهپایانی ویمبلدون را در کارنامه دارد، گفت: “اندی در همه زمینهها مطابق انتظارها ظاهر شد. و این پایان معرکهای برای عملکرد فوقالغاده او در طول دو هفته این مسابقات بود. اندی مقتدرانه بازی کرد و در هر دو گیم تایبریک ۵ صفر جلو افتاد. درصد سرویس اولش خوب بود و تنها ۹ خطاری غیرضروری مرتکب شد. ماری از تمام مهارتهاش استفاده کرد تا رائونیچ رو مجبور به اشتباه کند و جواب هم گرفت.”
اندی ماری با رسیدن به مسابقه فینال ویمبلدون، دومین تنیسبازی بعد از جوکوویچ شد که جواز حضور در مسابقات فینال تور جهانی لندن را به دست میآورد.
رویال باکس ویمبلدون، مملو از حضور چهرههای سرشناس؛
چهرههای شاخص پرشماری نیز برای دیدن این مسابقه به ورزشگاه آمده بودند؛ پرنس ویلیامز و همسرش کیت میدلتون از خانواده سلطنی؛ دیوید کمرون، نخست وزیر بریتانیا؛ بندیکت کامبربچ، هنرپیشه انگلیسی و بازیگر نقش شرلوک؛ بردلی کوپر، بازیگر سرشناس امریکایی؛ بوریس بکر، استفان ادبرگ، بیورن بورگ، روی امرسون، مانولا سانتا و بسیاری دیگر.
