الکساندر زورف با شکست دنیل مدودف، دیدار نهایی مسابقات پایان فصل تورین را به دوئلی میان دو بخت نخست قهرمانی تبدیل کرد.
تنیسفا – مرد اول تنیس جهان روز شنبه در نیمهنهایی رقابتهای پایان فصل تورین در دو ست با نتایج ۷-۶ و ۶-۴ از سد دنیل مدودف گذشت تا برای کسب جام به مصاف کارلوس آلکاراس برود. ستاره آلمانی این دیدار را در یک ساعت و ۲۶ دقیقه به سود خود پایان داد و روند پیروزیهای بدون واگذاری ست خود در این دوره را حفظ کرد.
زورف با این نتیجه به شصتونهمین پیروزی فصل رسید و از نظر تعداد برد در صدر بازیکنان تور حرفهای باقی ماند. او همچنین نهمین برد خود در بیستوسومین رویارویی با مدودف را ثبت کرد.
سرویس، تعیینکنندهترین سلاح هر دو بازیکن در ست نخست بود؛ ستی که بدون شکلگیری حتی یک فرصت بریک به تایبریک کشیده شد. آنجا اما زورف کاملاً دست بالا را داشت و با استفاده از اشتباهات حریف روس، هر هفت امتیاز را از آن خود کرد. یک فورهند در حال دویدن نیز پایانبخش نمایش بینقص او در تایبریک بود.
در ست دوم هم تا نتیجه ۳-۳ خبری از بریک نبود، اما زورف با افزایش فشار از هر دو سمت زمین، مدودف را به دردسر انداخت. خطای دبلفالت تنیسباز روس بریک تعیینکننده را به همراه داشت و بخت نخست مسابقات پس از پیش افتادن ۴-۳، برتری خود را تا پایان حفظ کرد.
زورف که در مرحله گروهی هیچیک از گیمهای سرویس خود را واگذار نکرده بود، این بار نیز اجازه بریک به حریف نداد. او ۱۶ سرویس ایس زد و ۸۱ درصد امتیازهای سرویس اولش را به دست آورد؛ در مقابل، مدودف ۱۲ ایس ثبت کرد.
قهرمان سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۲۱ پس از مسابقه گفت: «حتی وقتی از انتهای زمین بهترین بازیام را ارائه نمیکردم، راهی پیدا میکردم. از سرویسهایم خیلی راضیام. هر دو فوقالعاده سرویس میزدیم و فرصتهای بریک زیادی وجود نداشت. مدودف هم شایسته تحسین است؛ او تورنمنت و فصل فوقالعادهای داشت.»
تنیسباز ۲۹ ساله آلمانی حالا تنها یک پیروزی با سومین جام خود در تورین فاصله دارد؛ جامی که میتواند پایان باشکوهی بر فصل ۲۰۲۶ او باشد. زورف در این فصل نخستین عناوین گرند اسلم خود را در رولان گاروس و اوپن آمریکا فتح کرد، اوایل نوامبر برای اولین بار صدرنشین ردهبندی شد و این هفته نیز جایزه پایان سال بعنوان مرد اول تنیس جهان را دریافت کرد.
حریف یکشنبه او، کارلوس آلکاراس، در تقابلهای رودررو ۷-۶ پیش است. آخرین نبرد دو بازیکن در نیمهنهایی اوپن استرالیا با پیروزی پنجسته ستاره اسپانیایی همراه شد؛ آلکاراس سپس جام را گرفت و به جوانترین مردی تبدیل شد که قهرمانی در هر چهار گرند اسلم را تجربه کرده است.

















بازی نزدیک، کم افت و خیز و نچندان جذابی بود.
دقیقا هرچیزی که روی کاغذ پیشبینی میشد اتفاق افتاد.
هر دو تنیسور عالی سرویس میزدن ولی زورو کمی بهتر بود. مخصوصا در ست دوم که سرویس های مدودو افت کرد.
رالی های طولانی ندیدیم خیلی.
فقط میشه گفت آمادگی فنی و ذهنی زورو به آمادگی مدودو چربید.
در لحظات حساس بهتر مدیریت کرد و از تک موقعیت ها استفاده کرد. برعکس مدودو که پا به پای زورو پیش اومده بود در لحظات حساس دچار اشتباه شد. یعنی اگر تایبرک ست اول و گیمی که مدودو بریک شد رو کنار بزاریم دو تنیسور دقیقا عین هم پیش میرفتن.
تبریک به زورو فن ها
زورو امسال منو یاد آخرین سالهای اوج جوکو انداخت. تو تورنمنت های کوچیک خیلی لول بالایی نشون نمیداد اما هروقت به تورنمنت های بزرگ میرسید با پختگی کامل بهترینه خودشو نشون میداد. مخصوصا امسال تو بحث سرویس ها خیلی عملکرد خوبی داشت. قدرت سرویس هاش چشمگیر نبود اما دقت و کیفیت سروهاش واقعا بینظیر بود. خیلی شبیه جوکو سرویس میزنه.
به هر حال رسیدیم به فینال
فینال جذابی خواهد بود.
فکنم مشخصه که آلکاراز شانس بالاتری داره. لول بالاتری هم نسبت به زورو نشون میده.
زورو اگر بخواد برنده بشه باید بهترین روز سرویس هاش باشه. چون هر چقدر کار به رالی های طولانی بکشه به نفع آلکاراز خواهد بود.
بریم بیینیم چی میشه